Agnieszka Polska ze swobodą i lekkością czerpie z obszarów współczesnej filozofii, teorii społecznych i ekonomicznych, psychoanalizy oraz historii, a także z pojęć wywodzących się z cybernetyki. Sięga po nie w sposób nieoczywisty – zarówno na poziomie narracji, jak i w doborze środków artystycznych. W jej praktyce widoczny jest m.in. wpływ myśli Sary Ahmed, zwłaszcza kategorii polityczności afektów i emocji. Istotna jest również refleksja nad sposobami definiowania i współczesnego uprawomocniania istoty praktyki artystycznej oraz nad możliwościami szerszego rezonowania społecznego sztuki, z wykorzystaniem m.in. rozwijanego przez Yuka Huia pojęcia rekursywności.
Artystka wypracowała swój własny język sztuki – konsekwentny pod względem estetycznym i etycznym, a zarazem hipnotyzujący. Nie unika eksperymentu ani języka spekulacji. W swoich pracach wideo łączy warsztat tradycyjnych technik filmowych z możliwościami sztucznej inteligencji, w tym modelu Stable Diffusion. Równolegle korzysta z archiwów oraz materiałów udostępnianych na zasadzie wolnej licencji. Precyzyjnie łączy siłę warstwy dźwiękowej i wizualnej, budując niezwykle immersyjne środowiska prac.
Kluczowa w jej praktyce jest kategoria storytellingu – siła opowieści, która, według Polskiej, może wpływać zarówno na kształtowanie wyobraźni społecznej, jak i na bieg historii. Opowieść jest zarazem nośnikiem i przetrwalnikiem informacji.
Narracyjnie Agnieszka Polska dotyka bardzo współczesnych tematów transformacji technologicznych i ekologicznych oraz sposobów ich wzajemnego przenikania się, jednocześnie nie zapominając o tym, iż są one głęboko zakorzenione w historii. To właśnie ta tematyka oraz kategoria niejednoznaczności w myśleniu o przyszłości łączą prezentowane w ramach wystawy prace: Demon’s Brain, The Book of Flowers, Birds in Space i Two-Headed Horse. Są równocześnie magnetyzujące i medytacyjne, przerysowane i skromne. Nie opowiadają wprost – zapraszają do krytycznego spojrzenia, myślenia i marzenia. Są doświadczeniem totalnym. Ich siła polega na tym, iż nie jesteśmy w stanie przejść wobec nich obojętnie…
