Praktyka twórcza Karoliny Breguły sytuuje się na pograniczu badań artystycznych i dokumentu. Jej prace wyrastają z obserwacji antropologicznych i socjologicznych oraz zainteresowania kolektywnym budowaniem narracji. Realizując projekty dotyczące problemów społecznych, politycznych i klimatycznych, artystka zaprasza do współpracy inne osoby, oddając im głos i czyniąc ich doświadczenia częścią swoich opowieści.
Wystawa Teraz wszystko będzie inaczej, prezentowana w Galerii Europa – Daleki Wschód przy Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha w Krakowie od 18 września do 25 października 2026 roku, obejmuje prace powstałe w Tajwanie, z którym Breguła związana jest od ponad dziesięciu lat. Pierwszą część tworzą wideo i fotografie z wieloelementowego projektu z lat 2018–2021, zrealizowanego w dzielnicy Daguan w podtajpejskim Banqiao i w Tainanie, oraz publikacja Ćwiczenia z utraty kontroli. Dalej prezentowane są późniejsze prace – Otoczaki (2026), Zwrotnik Raka (2025) i Odpływ (2021) – powstałe w wiosce Xincuo i jej okolicach.
Łączy je perspektywa utraty domu i oczekiwania na zmianę. W projekcie z lat 2018–2021 Breguła przygląda się masowym wyburzeniom i eksmisjom w tajwańskich miastach, procesom gentryfikacji, mechanizmom dominacji władzy i podejmowanym przez osoby zagrożone eksmisją taktykom oporu. Dom przestaje być tu wyłącznie prywatną przestrzenią, a jego utrata staje się doświadczeniem ujawniającym relacje władzy, ekonomii i wspólnoty.
„Tutaj zawraca czas, widzisz? – mówi jedna z bohaterek Zwrotnika Raka, wskazując linię na piasku. – niedługo wszystko będzie inaczej”. Zmiana nie dotyczy bowiem wyłącznie miejsca zamieszkania sióstr, z którymi Breguła zrealizowała wideo. W Odpływie i Zwrotniku Raka staje się częścią szerszego procesu przeobrażania się świata, zależnego od działania żywiołów i czynników klimatycznych. Obserwujemy krajobraz, który nie tyle się zmienia, ile stopniowo rozpada – wraz z miejscem rozumianym jako przestrzeń i siedlisko (do) życia.
W pracach Breguły powraca mechanizm stopniowej utraty kontroli. Dotyczy on zarówno wyburzeń domów, jak i przemian zachodzących na obszarach nadmorskich. W obu przypadkach jednostka konfrontowana jest z zewnętrzną siłą: decyzją administracyjną lub procesem środowiskowym, którego nie sposób zatrzymać. Utrata kontroli odsłania w ten sposób iluzję panowania nad rzeczywistością.
Szczególnie wyraźnie widać to w Zwrotniku Raka, gdzie perspektywa człowieka zostaje wpisana w szerszą sieć zależności. Można ją rozpatrywać także w kategorii mortonowskiego hiperobiektu. Narracja filmu nie wzmacnia antropocentrycznej wizji świata, ale pozwala przyglądać się relacjom łączącym ludzi, inne istoty oraz środowisko.
Również w historii mieszkanek i mieszkańców Daguanu zmiana nie kończy się wraz z utratą domu. Nauka akceptacji i przystosowanie się do nowych realiów stają się częścią procesu adaptacyjnego. Na ostatnich stronach Ćwiczeń z utraty kontroli Breguła rozmawia z dwiema kobietami, które ponad rok po przymusowej wyprowadzce opowiadają o emocjach związanych z eksmisją i oswajaniu nowych domów. Rozmowę zamyka napisana wspólnie z artystką Bajka o targu – metafora oddalających się obrazów przeszłości i sposobów radzenia sobie ze stratą.
Teraz wszystko będzie inaczej jest więc opowieścią o przetrwaniu, adaptacji i oczekiwaniu na zmianę. U Breguły zmiana oznacza również konieczność ponownego określenia własnego miejsca wobec innych ludzi, środowiska i sił, nad którymi nie mamy kontroli.





