23 października 2026 roku w Muzeum Architektury we Wrocławiu odbędzie się wernisaż Wystawy Konkursowej Triennale Rysunku Wrocław 2026. Tegoroczna edycja, odbywająca się pod hasłem „RMX”, stawia pytania o status autorstwa, oryginalności oraz rolę rysunku w dobie błyskawicznej rewolucji cyfrowej i ekspansji sztucznej inteligencji. Na ekspozycji zaprezentowane zostaną prace 18 finalistów i finalistek wyłonionych z blisko 380 zgłoszeń z całego świata.
Rysunek jako pole eksperymentu
Triennale Rysunku Wrocław to jedno z najważniejszych i najstarszych wydarzeń sztuk wizualnych w Polsce. Od pierwszej edycji zorganizowanej w 1965 roku z inicjatywy Andrzeja Willa, Andrzeja Lachowicza i Natalii LL, przegląd konsekwentnie redefiniuje pojęcie rysunku, traktując go jako obszar interdyscyplinarnych poszukiwań.
Tegoroczne hasło – RMX – odnosi się do współczesnej kultury remiksu, w której obrazy są nieustannie kopiowane, generowane, przetwarzane i rekonfigurowane. Organizatorzy nie proponują jednak jednej, uprzywilejowanej interpretacji.
– Problem remiksu czy zapożyczeń jest tak stary, jak sama aktywność twórcza człowieka. Przenikanie się inspiracji i rekonfiguracja zakodowanych w sztuce znaczeń to zagadnienie uniwersalne – zmieniają się tylko środki wyrazu i technologie. Zderzenie średniowiecznej architektury Muzeum z najnowszą sztuką podkreśla ciągłość tego procesu – zauważa Patrycja Sikora, kuratorka Wystawy Konkursowej.
– Zależy nam na pokazaniu ciągłości procesów: gestu, powtórzenia, kopiowania i deformowania obrazu. To zjawiska, które w ostatnich latach uległy dramatycznej akceleracji za sprawą technologii cyfrowych. Chcemy zapytać, czy algorytmy staną się końcem tej historii, czy pozwolą jej ujawnić się w nowych formach – dodaje Patrycja Sap, kuratorka generalna TRW 2026.
Szerokie spektrum postaw twórczych
Na zaproszenie do udziału w konkursie odpowiedziało 379 osób. Jury w składzie: Bogna Burska, Sebastian Cichocki, Anna Markowska, Wojciech Pukocz oraz Jakub Woynarowski wyłoniło 18 finalistów i finalistek (w tym dwa duety).
Prezentowane na wystawie prace wykraczają daleko poza tradycyjnie rozumiany szkic na papierze. Zwiedzający zobaczą m.in. instalacje site-specific, obiekty przestrzenne, realizacje wideo, projekcje generowane przez algorytmy, obiekty znalezione (found objects) oraz prace procesualne i efemeryczne.
