Relacja pomiędzy dwiema osobami rzadko pozostaje wyłącznie sprawą dwojga. Wchodzą w nią normy obyczajowe, rodzina, religia, obrazy, ekonomia, technologie i systemy wiedzy, ustanawiając warunki bliskości, pożądania i reprodukcji. Tytułowa przyzwoitka jest czymś, co ustanawia warunki kontaktu, obserwuje jego przebieg i wprowadza korekty. Może przyjmować formę obyczaju, rodziny, religii, rynku, interfejsu czy algorytmu. Zmieniają się narzędzia, ale pozostaje funkcja pośredniczenia: organizowania bliskości, dopuszczania określonych zachowań, wzmacniania jednych możliwości i wygaszania innych.
Cybernetyczność nie odnosi się tu wyłącznie do technologii cyfrowych, ale do organizowania relacji poprzez obieg informacji, sprzężenie zwrotne i regulację. Techniczne i społeczne systemy pośrednictwa nie są tu neutralnym kanałem intymności – współokreślają jej język, tempo i możliwe formy. Wyszkowska i Sakowska rozwijają tę narrację poprzez malarstwo, obiekt i instalację, często przekraczając granice pomiędzy tymi mediami. W ich pracach obraz wychodzi w przestrzeń, przyjmując postać architektury, makiety, diagramu lub organizmu. Pomiędzy tymi formami przemieszcza się sama Cybernetyczna Przyzwoitka.
Maryna Sakowska, Katarzyna Wyszkowska, Cybernetyczna Przyzwoitka
Gorzów Wielkopolski, Miejski Ośrodek Sztuki, ul. Pomorska 73
Katarzyna Wyszkowska, The Frame: 140 x 120 cm, 2024
Maryna Sakowska, Dziurka do patrzenia (Peephole), instalacja, 2026, wymiary zmienne
