Syn mojego byłego męża z jego drugiego małżeństwa zachorował, a były mąż poprosił mnie o wsparcie fi…

Mój były mąż z drugiego małżeństwa zachorował, a on poprosił mnie o pieniądze. Odpowiedziałem nie!

Mam 37 lat, od dziesięciu lat jestem rozwiedziony adekwatnie od dziesięciu lat, bo rozwód był dwieście dwadzieścia miesięcy temu. Marek Kowalski zdradził mnie i nigdy nie wybaczyłem mu tego. Teraz mieszka z nową żoną.

Zuzanna zaszła w ciążę, urodziła chłopca, a Marek wziął ją za żonę. Ja postanowiłem zerwać z nim kontakt i nie mam pojęcia, co się u nich dzieje.

Finanse mam w porządku dobrze płaci mi praca w Warszawie. A więc, tydzień temu Marek pojawił się w moim biurze. Nie widzieliśmy się od lat, więc naprawdę mnie zaskoczyło, iż stoi przed drzwiami. Nie zdążyłem jeszcze nic powiedzieć, bo to on pierwszy otworzył temat. Powiedział, iż u jego syna Filipa zdiagnozowano raka i leczenie będzie kosztowne. On i Zuzanna nie mają wystarczająco pieniędzy, więc zwrócił się do mnie.

Mam odpowiednią sumę, bo niedawno sprzedałem dom w Krakowie, który odziedziczyłem po babci. O tym się dowiedział i przyjechał odebrać pieniądze w samą porę. Dobra, iż wszystko się zgrało.

Jeszcze nie wiedziałem, na co je przeznaczę. Myślałem o zakupie solidnego samochodu, ale najpierw muszę się nauczyć jeździć. Nie mam na to dużo czasu. Kwota jest przyzwoita, a ja nie śpieszę się z rozporządzaniem nią. Zastanawiam się, czy pomógłby mi, gdybym sam zachorował. Wątpię.

Nie masz pojęcia, jak bardzo jesteśmy zdesperowani! krzyczał, nie myśląc o moich uczuciach, ani o Zuzannie. Przecież kiedyś bez wahania wymienił mnie na nią. Przy rozwodzie podzieliliśmy wszystko po połowie. Mówił, iż pieniądze przydadzą się jego nowej rodzinie. choćby chciał, żebym zwrócił mu mieszkanie, które kupiłem przed ślubem. To mnie uratowało. A on? Jakże nieszczęśliwy! Teraz przychodzi i żąda pieniędzy, gada o swoich emocjach!

Obiecał, iż jeżeli nie uwierzę, przedstawi wszystkie dokumenty. Nie potrzebuję tego. Nie zamierzam o tym choćby myśleć, choćby gdy przysięga, iż odda wszystko. Dziecko wciąż potrzebuje rehabilitacji, co też kosztuje fortunę. Szczerze mówiąc, wątpię, iż dostanę zwrot.

Czemu nie pożyczysz od banku? zapytałem go.

Powiedziałem mu to prosto w twarz. On podniósł głos i proponował, żebym ukląkł przed nim. Nie zamierzam się poniżać. Nie chcę go znać ani widzieć. Zdradził mnie, zdradził mnie, więc niech odchodzi. Mówił, iż wróci, gdy się uspokoję i przemyślę wszystko. Nie ma co rozważać.

Można by powiedzieć, iż nie mam sumienia. Po prostu chcę sam zarządzać swoimi pieniędzmi i nie dzielić ich z innymi. Po tej rozmowie czuję się trochę źle, ale nie pomogę im niech to będzie lekcja i zapłata za ich grzechy.