Na czym polegał program Bar? To reality show miało zasady inne niż Big Brother

Bar był jednym z najpopularniejszych polskich programów reality show początku XXI wieku. Uczestnicy nie tylko mieszkali razem i byli obserwowani przez kamery, ale również pracowali w prawdziwym lokalu we Wrocławiu. Obsługiwali klientów, organizowali wydarzenia, wykonywali polecenia przełożonych i starali się osiągnąć jak największy utarg. Jednocześnie rywalizowali o pozostanie w programie oraz nagrodę główną.

Polska wersja formatu była emitowana w latach 2002–2005. Powstało sześć edycji, z których pięć pokazano w Polsacie, a ostatnią, zatytułowaną Bar Europa, w TV4. Wszystkie odsłony prowadził Krzysztof Ibisz.

Na czym polegał program Bar?

Uczestnicy programu wcielali się w pracowników klubu muzycznego. Ich zadaniem było prowadzenie lokalu, obsługiwanie gości i osiąganie możliwie wysokich przychodów. W barze pojawiali się zwykli klienci, widzowie programu, zaproszeni artyści oraz osoby związane z produkcją.

Zawodnicy pracowali między innymi jako barmani, kelnerzy, osoby odpowiedzialne za porządek i organizację imprez. Musieli wykonywać polecenia kierownictwa, przygotowywać lokal do otwarcia, obsługiwać zamówienia i rozliczać utarg. Wyniki ich pracy były oceniane, a błędy mogły prowadzić do konfliktów z przełożonymi lub innymi uczestnikami.

Produkcja łączyła więc dwa elementy. Pierwszym była rzeczywista praca w lokalu gastronomiczno-rozrywkowym. Drugim było wspólne życie grupy ludzi zamkniętych w domu wyposażonym w kamery i mikrofony. Oficjalny opis ATM Grupy określał program jako interaktywne widowisko łączące reality show z telenowelą dokumentalną.

Czym Bar różnił się od Big Brothera?

Bar był często porównywany z programem Big Brother, ponieważ uczestnicy obu produkcji mieszkali wspólnie, byli stale obserwowani i stopniowo eliminowani. Najważniejsza różnica dotyczyła jednak kontaktu ze światem zewnętrznym.

Mieszkańcy Domu Wielkiego Brata byli niemal całkowicie odizolowani. Nie mogli swobodnie rozmawiać z osobami spoza programu ani poznawać bieżących wiadomości. Uczestnicy Baru codziennie wychodzili natomiast do pracy i obsługiwali prawdziwych klientów. Wchodzili z nimi w bezpośrednie relacje, przyjmowali zamówienia i uczestniczyli w organizowanych w lokalu wydarzeniach.

Przed premierą programu podkreślano, iż bar będzie prawdziwym lokalem w centrum Wrocławia. Dwunastu uczestników, sześć kobiet i sześciu mężczyzn, miało wspólnie go prowadzić, a po pracy wracać do domu na obrzeżach miasta. Dzięki temu granica oddzielająca bohaterów reality show od widzów była znacznie mniej szczelna niż w konkurencyjnych produkcjach. (Wprost)

Jak wyglądało codzienne życie uczestników?

Uczestnicy dzielili czas między pracę w barze a pobyt we wspólnym domu. Kamery towarzyszyły im w obu miejscach. Widzowie mogli obserwować przygotowania do kolejnego dnia pracy, rozmowy, przyjaźnie, związki, konflikty i próby tworzenia sojuszy.

Praca odbywała się według ustalonego grafiku. Nie wszyscy zawodnicy wykonywali jednocześnie te same obowiązki. Część obsługiwała klientów, inni zajmowali się zapleczem lub przygotowaniem wydarzeń. Nad funkcjonowaniem lokalu czuwali menedżerowie oraz szef, którzy kontrolowali jakość pracy i reagowali na łamanie zasad.

Po zakończeniu zmiany uczestnicy wracali do domu. Tam nie musieli już obsługiwać klientów, ale przez cały czas znajdowali się pod stałą obserwacją. Właśnie w części mieszkalnej dochodziło do wielu rozmów i sporów, które później wpływały na nominacje.

W pierwszej edycji bohaterowie mieszkali na peryferiach Wrocławia. W kolejnej dom znajdował się bliżej centrum. Produkcja pokazywała ich zatem zarówno w roli pracowników klubu, jak i prywatnie, po zakończeniu obowiązków.

Na czym polegało głosowanie plus-minus?

Jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów programu było głosowanie określane jako plus-minus. Uczestnicy przyznawali sobie wzajemnie oceny. Plus otrzymywała osoba, którą dany zawodnik uważał za najlepszego pracownika lub wartościowego członka grupy. Minus trafiał do osoby ocenianej najgorzej.

Głosowanie miało konsekwencje dla dalszej rywalizacji. Osoby z największą liczbą głosów dodatnich i ujemnych mogły zostać skierowane do kolejnego etapu eliminacji. Uczestnicy musieli uzasadniać swoje decyzje, dlatego nominacje często prowadziły do sporów.

System łączył ocenę pracy z relacjami osobistymi. Minus mógł wynikać z niewłaściwego wykonywania obowiązków, ale również z konfliktu, braku zaufania lub zachowania w domu. Głosowanie stało się więc okazją do ujawnienia sympatii i podziałów w grupie.

O pozostaniu w programie nie decydowali jednak wyłącznie zawodnicy. Ostateczny wpływ na wynik mieli widzowie, którzy głosowali telefonicznie lub dzięki wiadomości SMS.

Czym były Gorące Krzesła?

Osoby zagrożone eliminacją trafiały na Gorące Krzesła. Był to odcinek prowadzony na żywo przez Krzysztofa Ibisza. Nominowani uczestnicy zajmowali specjalne miejsca w studiu i czekali na rozstrzygnięcie głosowania widzów.

Podczas programu omawiano wydarzenia z ostatnich dni. Prowadzący pytał zawodników o konflikty, niewykonane obowiązki, związki i decyzje podjęte podczas nominacji. Pokazywano również fragmenty nagrań, które pozwalały widzom przypomnieć sobie najważniejsze sytuacje.

Publiczność mogła wesprzeć wybraną osobę, wysyłając SMS lub dzwoniąc pod wskazany numer. Uczestnik, który otrzymał mniej głosów potrzebnych do pozostania, musiał opuścić program. Eliminacje odbywały się regularnie aż do finału, w którym o zwycięstwo rywalizowały dwie osoby.

Gorące Krzesła należały do najważniejszych wydarzeń każdego tygodnia. To właśnie wtedy kończył się udział kolejnych zawodników, a wcześniejsze konflikty i decyzje grupy otrzymywały rozstrzygnięcie.

Gdzie znajdował się lokal programu Bar?

Program powstawał we Wrocławiu. Pierwszy lokal urządzono w podziemiach domu towarowego Solpol przy ulicy Świdnickiej. Bar działał jako rzeczywisty klub, do którego mogli przychodzić klienci i obserwować uczestników podczas pracy.

Solpol był charakterystycznym postmodernistycznym budynkiem stojącym w centrum miasta. Sam dom towarowy został rozebrany wiele lat po zakończeniu programu, dlatego miejsca znanego z pierwszej edycji nie można już zobaczyć w dawnej formie.

W późniejszych odsłonach produkcja przeniosła się do pawilonu gastronomicznego Między Mostami na Kępie Mieszczańskiej. Obiekt znajdował się w otoczeniu Odry, niedaleko centrum Wrocławia. Pawilon również nie przetrwał. Został zburzony w maju 2006 roku.

Ile powstało edycji programu Bar?

Polską wersję programu pokazano sześć razy. Pierwsza edycja rozpoczęła się w 2002 roku. Jeszcze w tym samym roku pojawiła się kolejna odsłona, która osiągnęła średnią oglądalność przekraczającą 3,2 miliona widzów.

Następne edycje otrzymywały dodatkowe nazwy i zmodyfikowane zasady. W trzeciej części pojawiły się osoby znane już wcześniej z mediów, między innymi Agnieszka Frykowska i była mistrzyni świata w kick-boxingu Iwona Guzowska. W programie występowała także Dorota Rabczewska, później znana jako Doda, która dzięki udziałowi w reality show zdobyła ogólnopolską rozpoznawalność.

Czwarta edycja nosiła nazwę Bar 4: Złoto dla zuchwałych. Do rywalizacji wrócili niektórzy bohaterowie wcześniejszych sezonów. Piąta odsłona była emitowana jako Bar 5: VIP, natomiast ostatni sezon, pokazany w 2005 roku przez TV4, otrzymał tytuł Bar Europa. Uczestniczyły w nim osoby pochodzące z różnych państw europejskich.

Łącznie program był obecny na antenie od 2002 do 2005 roku. Pięć pierwszych edycji wyemitował Polsat, a szóstą TV4. Prowadzący pozostał ten sam przez cały okres realizacji.

Jakie nagrody otrzymywali zwycięzcy?

Nagroda główna zmieniała się w zależności od edycji. Zwycięzca pierwszego sezonu otrzymał mieszkanie na warszawskiej Saskiej Kępie. W kolejnych odsłonach przyznawano pieniądze, sztabki złota oraz samochód Porsche.

W drugiej, trzeciej i szóstej edycji stawką były nagrody finansowe. Zwycięzca czwartej części otrzymał sześć sztabek czystego złota, natomiast główną nagrodą piątego sezonu było Porsche. O tym, kto zdobywał nagrodę, decydowali widzowie w finałowym głosowaniu.

Finaliści musieli wcześniej przejść przez kolejne głosowania, nominacje i eliminacje. Sam wysoki utarg osiągnięty w lokalu nie gwarantował zwycięstwa. Liczyła się także popularność wśród odbiorców, sposób zachowania w domu, relacje z pozostałymi zawodnikami oraz to, jak uczestnik prezentował się podczas programów na żywo.

Dlaczego Bar zdobył dużą popularność?

Program pozwalał widzom nie tylko oglądać uczestników w telewizji, ale też spotkać ich podczas pracy. Klienci przychodzący do lokalu stawali się częścią widowiska, choć główna rywalizacja przez cały czas rozgrywała się między wybranymi w castingu zawodnikami.

Do pierwszej edycji zgłosiło się ponad 16 tysięcy kandydatów. Produkcja wybrała grupę osób różniących się charakterem, doświadczeniem i sposobem życia. Połączenie pracy, wspólnego mieszkania, kontaktu z publicznością i regularnych eliminacji dostarczało materiału do codziennych odcinków.

W barze odbywały się również koncerty. Produkcja zapraszała popularnych wykonawców, takich jak Ich Troje, Łzy, Varius Manx, Big Cyc, Oddział Zamknięty czy Modern Talking. Jednym z najszerzej komentowanych wydarzeń był ślub Jacka Korwin-Mikke i Małgorzaty Maier, uczestników pierwszej edycji, transmitowany w ramach programu.

Dzięki temu Bar nie ograniczał się do obserwowania osób zamieszkałych pod jednym dachem. Był jednocześnie konkursem, programem obyczajowym, relacją z pracy i widowiskiem realizowanym z udziałem publiczności. To właśnie otwarty lokal, Gorące Krzesła i głosowanie plus-minus odróżniały go od innych polskich reality show emitowanych w tym samym okresie.

Źródło: www.5kilokultury.pl