Książka "Szepty umarłych" Krzysztof Chłopek - recenzja

Zapraszam na recenzję książki, która ma dzisiaj swoją premierę. Jest to egzemplarz recenzencki.

Książka "Szepty umarłych" Krzysztof Chłopek

Premiera: 23.09.2026

Wydawca: Wydawnictwo Moc media

Opis: (wzięty ze strony wydawnictwa)

"Po dziesięcioleciach nieobecności bezimienny bohater wraca do rodzinnej, popegeerowskiej wsi na pogrzeb. Jest przekonany, iż to tylko krótka wizyta. Ale spacer po cmentarzu w towarzystwie tajemniczego młodzieńca zmusza go do zmierzenia się z pytaniami, od których uciekał całe życie.

„Szepty umarłych” to powieść obyczajowa i gawędziarska, ale po części także filozoficzna.

Wyrosła z doświadczeń popegeerowskiej wsi, która skrywa tajemnice i bardzo różne postawy „zwyczajnych” ludzi. Ludzi, którzy na kartach tej książki rozpaczliwie, a często desperacko, próbują się opowiedzieć i wytłumaczyć swoje istnienie, żeby móc w ogóle dalej żyć i żeby móc spokojnie umrzeć. Historię snuje stary człowiek wobec o wiele młodszego słuchacza. Poprzez wzruszające, dramatyczne i często zabawne zdarzenia z własnego życia narrator odkrywa, iż wszystko jest o wiele bardziej złożone, niż wydaje się na pierwszy rzut oka. Chwyta za serce, iż w prostocie wiejskiej codzienności można odnaleźć odpowiedzi na pytania, które nurtują człowieka od wieków. To pełna refleksji i gęstego klimatu opowieść o tęsknocie za światem, który przeminął, ale nie przestał istnieć. Poruszająca podróż przez pamięć i niepamięć. Poszukiwanie Boga, człowieka, siebie."

Książka przyszła ładnie zapakowana z małymi dodatkami, co wywołało uśmiech na twarzy.

Początek jesieni i ta książka, jakże idealnie wpisująca się w klimat jesiennych dni. Już sam tytuł zastanawia, no a opis dopełnia całości i gdy zaczniemy lekturę, to poznamy świat, który pobudza wyobraźnię, wzbudza niejedną refleksję i po prostu stwarza wrażenie, iż wraz z bohaterem uczestniczymy w pogrzebie, nasiąkając tym dziwnym klimatem wsi.

To wszystko niepokoi, ukazuje jaki wpływ na życie ma przeszłość, iż wszystko, mimo, iż przemija, ma wpływ na człowieka, na jego życie i decyzje i tylko gdzieś tam z tyłu głowy tli się myśl, iż szkoda, iż minęło, że, że, iż ...

Książka refleksyjna, filozoficzna, idealna, by poświęcić jej więcej czasu, przemyśleń, więc pozostaje rozsiąść się wygodnie i zanurzyć się w tej gawędziarskiej odsłonie życia i przemijania.

Ciekawym aspektem jest tutaj opis wsi, jakby i ona była bohaterem a nie tylko tłem tej historii.

Książka spowalnia czas, snuje się powoli, wnika głęboko do duszy i umysłu człowieka i uzmysławia czytelnikowi, iż człowiek, życie, uczucia, przeszłość i teraźniejszość były i będą mimo, iż czasy się zmieniają...

Dużo pytań rodzi się podczas lektury i być może na część z nich otrzymamy odpowiedzi a na resztę trzeba będzie odpowiedzieć sobie samemu lub ... przemilczeć.

Pozostaje więc oddać się lekturze, może pobudzić wspomnienia i po prostu cieszyć się tym, co zostało nam dane.