nad grobem lub przed obrazem św. Jadwigi do odmawiania.
Bądź pozdrowiona, błogosławiona przyjaciółko Boga, najchwalebniejsza Pani kraju naszego, Święta Jadwigo. Bądź pozdrowiona, chojna jałmużniczko, opiekunko i pociecho ubogich, zasmuconych, chorych i konających, o można Wspomożycielko we wszystkich potrzebach! Bądź pozdrowiona, skarbie i perło Trzebnicy, ozdobo najśliczniejsza Szląska naszego. O czyste zwierciadło pokory i cierpliwości, najjaśniejszy wzorze miłości Boga i bliźniego. Niechaj będzie błogosławiony po wszystkie czasy błogi ów strumień łask bożych, który płynąc w serce Twoje cnotliwe, tak mnogie i zadziwiające spłodził w Tobie dla nieba zasługi. Przez te więc łaski i zasługi od Boga Ci udzielone błagam Cię o Matko opuszczonych, o wspomożycielko utrapionych, spraw to u Boga, abym i ja w potrzebie mojéj nie odszedł bez wysłuchania od Ciebie. Spojrzyj litościwem Twem okiem na nieszczęśliwą Ojczyznę naszę, a oddal od niej wszelkie klęski i błędy — wszak Ty zawsze złe nienawidziałaś a kochałaś wszystko dobre i Bogu przyjemne! Oddal od nas wszystkie niebezpieczeństwa duszy i ciała a prowadź nas do doskonałości chrześciańskiéj. Przez owe uroczyste przyrzeczenie, które błogosławiący z krzyża Pan Jezus sam niegdyś udzielić Ci raczył, iż prośby Twoje będą wysłuchane, błagam Cię o droga Matko, wyjednaj nam przez przyczynę Twą u Boga wszystko, czego nam dla życia doczesnego i wiecznego potrzeba. Wspomagaj mnie osobliwie w téj oto potrzebie....
