Co dzieje się ze wspólnotą, gdy poczucie zagrożenia staje się trwałym elementem codzienności? W swojej najnowszej wystawie Karolina Breguła analizuje społeczne reakcje na niepewność, pokazując, jak strach wpływa na relacje, zaufanie i zdolność do solidarnego działania. Punktem wyjścia jest film Burza, w którym obserwatorzy śledzą z oddali niszczycielski żywioł, a ich relacje stopniowo rozpadają się pod wpływem strachu i niepewności. Artystka przygląda się mechanizmom, które w obliczu kryzysu prowadzą zarówno do prób współdziałania, jak i narastającej izolacji oraz obojętności. W twórczości Breguły krajobraz staje się pełnoprawnym bohaterem – przechowuje ślady ludzkich historii i odsłania skutki kryzysów klimatycznych oraz politycznych. Wystawę dopełniają fotografie z Tajwanu, dokumentujące miejsca, gdzie katastrofa nie jest jednorazowym wydarzeniem, ale procesem wpisanym w codzienne doświadczenie. To opowieść o świecie, w którym stan nieustannego kryzysu staje się nową normą.
Karolina Breguła, Dotyka czoła, czuje, jak pali, prawdopodobnie ma gorączkę
Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski, Warszawa, ul. Jazdów 2

Karolina Breguła, „Burza”, pięciokanałowa instalacja wideo, 2020. Dzięki uprzejmości artystki i galerii lokal_30




