Jak nie zostałem Panem Samochodzikiem. Siembieda dla „Polityki” o tym, jakim jest czytelnikiem | Polityka o książkach. Odc. 43

Każda przeczytana strona jest walutą, którą wpłacasz na konto i ono tam procentuje, i kiedyś będzie można za to kupić łatwość pisania. To jest ta tajemnica tajemnic – mówi Siembieda. W nowym odcinku „Polityki o książkach” Justyna Sobolewska rozmawia z pisarzem Maciejem Siembiedą o tym, jakim jest czytelnikiem. W dzieciństwie był czytelnikiem „zachłannym i głodnym” – opowiada. Książki wtedy były dobrem trudno dostępnym i przez to bardzo cennym.

Z tego braku czytał wszystko, co było w domu, choćby książkę „Jestem mamą”. Wielki wpływ wywarł na niego cykl „Pan Samochodzik” Zbigniewa Nienackiego. choćby kiedyś jako dziecko ustawił się nad ranem w kolejkę do księgarni, bo miały przyjechać trzy egzemplarze nowej części „Pana Samochodzika”. Czy udało mu się ją kupić?

Fascynacja „Panem Samochodzikiem” była tak głęboka, iż sam chciał zostać detektywem i iść do szkoły milicyjnej, na szczęście wujek wybił mu to z głowy, bo było to tuż przed stanem wojennym i mógłby trafić do ZOMO. A tak został dziennikarzem, a potem autorem świetnych powieści kryminalnych z historycznym tłem.

Nie byłby takim autorem, gdyby nie wszystkie przeczytane książki: – Każda przeczytana strona, choćby zdanie, jest walutą, którą wpłacasz na konto i ono tam procentuje, i kiedyś będzie można za to kupić łatwość pisania. To jest ta tajemnica tajemnic – mówi Siembieda.

Czytał wszystko i do tej pory tak ma, ale już nie czyta powieści, bo widzi szwy, czyli jak są zrobione. Kiedy czytał najwięcej? Którzy pisarze są dla niego najważniejsi? Jak układa księgozbiór? Rozmawiamy też o jego nowych opowiadaniach „Gustaw i gadająca żaba” i o nadchodzącej premierze powieści „Posusz”, w której ponownie po „Gołoborzu” wraca w Góry Świętokrzyskie.

Książki, które pisarz przywiózł ze sobą:

Bohumil Hrabal, Taka piękna żałoba, przeł. Andrzej Czcibor-Piotrowski
Michaił Bułhakow, Mistrz i Małgorzata, przeł. Przebindowie
Tadeusz Konwicki, Rzeka podziemna. Podziemne ptaki
Arturo Pérez-Reverte, Klub Dumas, przeł. Filip Łobodziński