Moja teściowa to kwintesencja polskiej matki opiekuńcza do przesady wobec swojego ukochanego synka. Każdego dnia, odkąd zaczęły się wakacje, mój mąż odwiedza swoją mamę na obiad. Codziennie dostaje od niej SMS-y. Gdy tylko pojawi się jakiś problem, biegnie do mamusi po ratunek. A kiedy brakuje mu pieniędzy, gwałtownie idzie do mamy po parę złotych.
Wracam dziś z pracy, a tu teściowa siedzi w naszym mieszkaniu z walizką pełną gratów i książek.
Dobry wieczór, mamo! mówię z lekkim drżeniem głosu. Co robisz z tą walizką?
Postanowiłam spędzić u was tydzień, pomóc w domu, z dzieckiem, no i z twoim mężem. Przecież musisz go karmić, a nie zawsze dajesz radę ze wszystkim. W końcu pracujesz, prawda? odpowiada z iście królewskim tonem.
Naturalnie, moja teściowa to kobieta, która zna się na wszystkim najlepiej i każdemu lubi dogodzić po swojemu. Zamiast wdawać się w dyskusje, wchodzę do pokoju pogadać z mężem. Jego reakcja no, powiedzmy, iż nieco mnie zszokowała.
Kochanie, czy dobrze słyszałem? Twoja mama zamierza z nami zostać? I choćby nie zapytała nas o zdanie! Przecież sugeruje, iż sobie nie radzę z domem wykrztusiłam, próbując zachować spokój.
Nie mam nic przeciwko temu, niech zostanie odpowiada. Czemu twoja mama nie może tu być na tydzień, a moja może? Moja mama gorsza od twojej? Przecież gdy twoja była z nami przez tydzień, nie powiedziałem nic złego! pyta z pretensją.
Ale chwilka Moja mama mieszka w Poznaniu, widuje nas raz, dwa razy do roku! Nie każę jej spać w hotelu. Twoja mieszka dwie klatki niżej i wpada niemal codziennie! odparłam z przekąsem.
Nie chcę, żeby teściowa przejmowała dowodzenie w naszym domu, zwłaszcza kiedy mnie nie ma. W wyobraźni widzę ją przeglądającą nasze szafy i sortującą skarpetki według kolorów i rozmiaru.
Mój mąż już dawno przywykł do nadopiekuńczości mamy. Siwizna mu się pojawia, a mama dalej goni z rosołem i wyciera mu nos. Oczywiście, tematem teściowej kłócimy się dość regularnie. Drażni mnie, iż on wciąż nie potrafi się mentalnie usamodzielnić od mamy. Natomiast teściowa jest święcie przekonana, iż to ja zaniedbuję jej synka i nieustannie raczy mnie radami na temat życia, sprzątania i wychowywania mężczyzny.
Gdy braliśmy ślub, teściowa bywała u nas codziennie: prała skarpetki synka i czekała z kolacją na jego powrót. Szczerze mówiąc, miałam już swego dość. Porozmawiałam z mężem, on zagadał z mamą i teśćciowa zmniejszyła wizyty do dwóch, trzech w tygodniu. Gdy urodził się nasz syn, zaczęła znów wpadać częściej niż listonosz.
Obmyśliłam chytry plan: wynajmę sobie malutkie mieszkanie, jeżeli teściowa przejmie stery w naszym domu. Obwieściłam ten pomysł mężowi. jeżeli jego mama zostanie, ja się wyprowadzam.
Moja mama po prostu chce pomóc! jęknął rozgoryczony.
A ja naprawdę potrzebuję takiej pomocy? odpowiedziałam ironicznie, patrząc na niego wymownie.
