Anda Rottenberg czyta kompulsywnie wszystko, co tylko nadaje się do czytania. O swoim życiu z książkami opowiada Justynie Sobolewskiej.
W nowym odcinku „Polityki o książkach” Justyna Sobolewska rozmawia z Andą Rottenberg, historyczką sztuki i kuratorką, o jej życiu z książkami. Od dwujęzycznego, polsko-rosyjskiego dzieciństwa, od pierwszych lektur i wspomnień z Nowego Sącza oraz Legnicy, aż po wyprawy po całym świecie i książki, które leżą dziś przy jej łóżku. Wracamy do jej autobiograficznej książki „Proszę bardzo”, wstrząsającej opowieści o szukaniu syna i poszukiwaniu historii rodzinnej. „Zawsze odstawałam” – mówi Rottenberg. Pisanie tej książki było procesem godzenia się ze swoją innością. W dzieciństwie największe wrażenie zrobił na niej „Słowik” Andersena, a jedną z najważniejszych książek w życiu była „Dżuma” Camusa. Uważa, iż książki przeczytane w młodości zostają z nami na dłużej. Czyta kompulsywnie wszystko, co tylko nadaje się do czytania. Przy poezji odpoczywa. Nie może zasnąć bez przeczytania kilku stron.
Książki, o których rozmawiamy:
- Anda Rottenberg „Proszę bardzo”, Marginesy
- H.Ch. Andersen, „Baśnie”, „Słowik”
- Albert Camus, „Dżuma”, przeł. Joanna Guze
- William Faulkner, „Dzikie Palmy”, przeł. Kalina Wojciechowska
- Anka Kowalska, „Pestka”
- Lew Tołstoj, „Wojna i pokój”, przeł. Andrzej Stawar
- Amina Elmi, „Z całą miłością”, przeł. Bogusława Kochańska, Europejski Poeta Wolności
- Marianna Kijanowska, „Błyskawica napotyka wodę i wiatr”, przeł. Aneta Kamińska i Adam Pomorski, Wydawnictwo a5
- Clarice Lispector, „Pasja według G.H.”, przeł. Gabriel Borowski, Wojciech Sawala, wyd. Filtry
