Wywalczyłam rozwód syna, a potem gorzko tego pożałowałam… – Synowa znowu przyprowadziła mi wnuczkę na weekend – żaliła się mi sąsiadka pani Ludmiła na klatce schodowej. – Nie mogę jej normalnie nakarmić! „Mama mówi, iż księżniczki dużo nie jedzą!” – mówi, zje dwie łyżki i koniec! A dziewczynka aż zielona z niedożywienia, światełko w tunelu! Ludmiła od początku nie polubiła swojej synowej, Oksany – była od jej syna, Andrzeja, starsza aż o siedem lat. Chłopak ledwo co skończył szkołę. – Przed nią żadnej kobiety nie znał! – oburzała się sąsiadka. – Nic dziwnego, iż tak się w niej zakochał! Zwiodła go doświadczeniem, ot co! A Oksana była piękna, zadbana, zgrabna i robiła karierę – żadna magia: wiadomo, faceci kochają oczami. Do tego zdrowo się odżywiała i córkę przyzwyczajała do takiego stylu życia. Już po kilku miesiącach Oksana zaszła w ciążę – czy na złość przyszłej teściowej, która próbowała ich rozdzielić, czy z innych powodów – nie wiadomo, ale Andrzej był pewien, iż chce ją poślubić. On miał zaledwie 18 lat, ona – 25. Andrzej po maturze poszedł do technikum, łączył naukę z pracą, żeby utrzymać świeżo upieczoną rodzinę – najpierw wynajmowali mieszkanie, potem kupili mały pokój w akademiku. Wydawali się szczęśliwi, ale teściowa nie ustępowała – czepiała się synowej o gotowanie, pranie, opiekę nad wnuczką. Oksana, mając dość, ograniczyła z nią kontakt: sama odprowadzała córkę do przedszkola, na gimnastykę, na szachy, po pracy biegała do siłowni, na paznokcie… Z domu praktycznie nie wychodziła. Andrzej wracał – a w mieszkaniu pusto, żona wiecznie zajęta… Aż pewnego wieczoru zapukała sąsiadka z akademika, pani Maria, samotna wdowa z dwojgiem nastoletnich dzieci: poprosiła o naprawę kranu. Andrzej znał się, pomógł jej, ona poczęstowała go domowym obiadem. Tak zaczęły się ich wieczorne rozmowy przy pierogach i kotletach – aż w końcu połączyła ich wyjątkowa więź. Niedługo potem jedna z sąsiadek doniosła Oksanie, iż jej mąż fraternizuje się z Marią. Skończyło się awanturą: Oksana wyrzuciła Andrzeja za drzwi. Andrzej zamieszkał z Marią. Ich córka miała wtedy 6 lat, Andrzej – 25, Oksana – 32, Maria – 39. Teściowa, dowiedziawszy się o rozstaniu, triumfowała – do czasu, gdy wyniosły syn odszedł do starszej o 14 lat kobiety z dwojgiem dzieci… I nagle zamilkła. Dziś Andrzej i Maria są razem już od 15 lat – nie mają wspólnych dzieci, różnica wieku im nie przeszkadza. Pani Ludmiła akceptuje ich bez zastrzeżeń, w domu spokój i harmonia. Widzę, iż Andrzej naprawdę jest szczęśliwy. A ty jak uważasz – czy można być szczęśliwym, gdy kobieta jest starsza?