Romantycy, w tym zwłaszcza Mickiewicz, szczególną estymą otaczali Ewangelię wg św. Jana, którą otwierał werset zawierający słynną frazę: "Na początku było Słowo"; owo "Słowo", "Logos" rozumieli zapewne, zgodnie z tradycją chrześcijańską, jako synonim, ukryte imię Chrystusa, ale też jako znak boskiego pochodzenia, nadprzyrodzonego źródła, z którego wyłoniło się słowo, jako metaforę dotyczącą mistycznej pierwotności oraz mocy sprawczej mowy. W arcydziełach polskich romantyków fundamentalną rolę odgrywa opozycja między mową i milczeniem, próbą objaśniania i objawiania a wyciszeniem i tajemnicą. Dziady, dramatyczny cykl Mickiewicza, jest wybitnym przykładem posługiwania się ową antynomią, spektakularną ekspozycją słowa, wiarą w jego kreacyjną moc z jednej, a zanikaniem słowa, milknięciem, kryzysem zaufania do jego komunikacyjnych adekwatności z drugiej strony. Warto tej kwestii przyjrzeć się bliżej, podobnie jak i sposobom operowania słowem przez literackie postaci (z konieczności - niektóre tylko) z dzieł Słowackiego i Krasińskiego. Czy da się zrekonstruować filozofię słowa według Norwida, mistrza niedopowiedzeń i mowy wieloznacznej, choćby w oparciu o niektóre wiersze z cyklu Vade-mecum? Analizując te kwestie trudno będzie o proste, jednoznaczne konkluzje. Ale próbować warto... - Prof. dr hab. Jerzy Fiećko - Historyk literatury, w szczególności epoki romantyzmu; w latach 2009‒2017 i od 2025 kierownik Zakładu Literatury Romantyzmu w Instytucie Filologii Polskiej UAM oraz w latach 2012‒2019 prodziekan Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej. Uczeń dwojga mistrzów, profesora Jarosława Maciejewskiego (pod którego kierunkiem napisał pracę magisterską na temat zesłańczych pamiętników) i profesor Zofii Trojanowiczowej, promotorki rozprawy doktorskiej. Autor monografii: Rosja, Polska i misja zesłańców. Syberyjska twórczość Agatona Gillera (1997); Rosja Krasińskiego. Rzecz o nieprzejednaniu (2005); Krasiński przeciw Mickiewiczowi. Najważniejszy spór romantyków (2011); Katastrofizm, ateizm i inne obrachunki. Szkice o ideach polskich romantyków (2015); Romantycy i polityka. Szkice historyczno-literackie (2016); Przypisy do "Dziadów" (2020). Opublikował blisko 160 rozpraw i artykułów naukowych (poświęconych głównie literaturze i historii XIX wieku).
