[…] W ciągi trzech wieków w postrzeganiu gór prze mieszkańców Zachodu dokonała się niezwykła rewolucja. Cechy, które wcześniej budziły odrazę – stromizna, odosobnienie, śmiertelne niebezpieczeństwa – zaczęto uważać za ich największe zalety.
Mamy tu do czynienia z tak radykalną zmianą, iż uświadamia nam ona kulturowe w znacznej mierze sposoby, w jakie reagujemy na krajobraz. Oznacza to, iż kiedy patrzymy na pejzaż, nie postrzegamy tego, co się przed nami znajduje, ale w dużej mierze to, co naszym zdaniem powinno się tam znajdować.
Przypisujemy mu adekwatności, których sam w sobie nie ma – na przykład okrucieństwo czy posępność – i stosownie do tego go oceniamy. […]
Robert Macfarlane, cyt, za: Filip Springer /w/: Marcin Wawrzyńczak (wybór), Podróżnicy w Górach Olbrzymich. Antologia tekstów źródłowych 2, Wydawnictwo Wielka Izera & Schlesisches Muzeum, Chromiec – Görlitz 2022 s. 19 i nast.
