„Europa”, która miała premierę na początku tego roku, to powrót Warlikowskiego do wystawiania dramatów po kilku latach tworzenia scenicznych kolaży oraz do twórczości Wajdiego Mouawada, współautora jednego z tych kolaży. „Opowieści afrykańskie według Szekspira” z 2011 r. powstały z fragmentów sztuk Szekspira, powieści J.M. Coetzeego oraz monologów autorstwa Mouawada.
„Europa” jest inscenizacją najnowszej sztuki Mouawada – tworzącego we Francji Kanadyjczyka o libańskich korzeniach (jego „Pogorzelisko” zekranizował Denis Villeneuve), pisarza, eseisty, aktora i reżysera, a także dyrektora paryskiego Théâtre de la Colline. Tematem sztuki jest klątwa – trauma siejąca spustoszenie w kolejnych pokoleniach winnych i ofiar, a jej katalizatorem jest masakra sprzed 75 lat. Pytanie, jakie stawia spektakl, brzmi: jak przerwać łańcuch przemocy.
W obsadzie: Andrzej Chyra, Magdalena Popławska, Małgorzata Hajewska-Krzysztofik, Maja Ostaszewska, Magdalena Cielecka, Bartosz Gelner i Claude Bardouil.
Zaproszenie do dyskusji
„Europa” będzie nie tylko, jak każdy spektakl Warlikowskiego, tematem do osobistych przemyśleń i ocen widzów i widzek, ale również punktem wyjścia do dyskusji o teatrze tego reżysera – także tym operowym, tworzonym za granicą, a więc mniej znanym w Polsce – na przestrzeni ostatniej dekady, od utworzenia stołecznego Nowego Teatru, którego jest pomysłodawcą i patronem. Sam reżyser od lat niezwykle oszczędnie wypowiada się publicznie na temat swojej pracy.
W Łodzi analizować ją będą, pod okiem prowadzącego Piotra Gruszczyńskiego, dramaturga i wicedyrektora ds. programowych Nowego Teatru w Warszawie: Theresa Benér – krytyczka teatralna i publicystka specjalizująca się we współczesnym teatrze europejskim, Guy Cherqui – francuski krytyk muzyczny, operowy i teatralny, Anna Lewandowska – zastępczyni kierownika literackiego Nowego Teatru w Warszawie, współpracująca jako dramaturżka przy spektaklach reżysera, Christian Longchamp – kurator i eseista związany z wieloma europejskimi instytucjami kultury, operami i teatrami, współpracownik Warlikowskiego przy jego inscenizacjach operowych, Carolin Losch – teatrolożka i dramaturżka współpracująca z teatrami obszaru niemieckojęzycznego, współautorka dramaturgii do „Europy”, oraz Joanna Tokarska-Bakir – antropolożka kultury, religioznawczyni i literaturoznawczyni, zajmująca się m.in. badaniami nad Zagładą Żydów i powojennymi pogromami antyżydowskimi w Polsce.
Festiwal Sztuk Przyjemnych i Nieprzyjemnych prezentuje kolejne premiery Warlikowskiego od 1997 r., od „Zimowej opowieści” z Teatru Nowego w Poznaniu. Następne były „Anioły w Ameryce”, „(A)pollonia”, „Francuzi”, „Odyseja. Historia dla Hollywoodu” i „Elizabeth Costello”. „Chciałabym, abyśmy poprzez dyskusję oraz dwie prezentacje »Europy« postawili pytania o twórczość Warlikowskiego. (…) Czy z „ojcobójcy” stał się mistrzem i autorytetem, punktem odniesienia dla polskiego teatru? Czy zrodziło to potrzebę krytyki i odrzucenia jego autorskiego języka teatralnego – intelektualnego, osobnego, niepowtarzalnego? Jak Polacy widzą Warlikowskiego, a jak widziany jest poza naszymi granicami?” – zapowiada Ewa Pilawska, dyrektorka festiwalu.
