To nie jest wygodna wystawa. „Kołtun Polski” w Piękna Gallery w Warszawie

Zdjęcie: Wojciech Pietrasz w pracowni w Krakowie, 2025


Gdy człowiek umiera, zaczyna się proces powolnego znikania. Najpierw enzymy komórkowe trawią własne błony, potem bakterie rozkładają białka i cukry, ciało traci wodę i gazy. W ciągu kilku tygodni masa zmniejsza się dramatycznie, tkanki zapadają się, struktura przestaje być rozpoznawalna. Po latach zostaje szkielet, a i on w końcu obraca się w proch. Człowieka robi się coraz mniej. Śmierć jest redukcją – tak swój wywód o biologii przemijania rozpoczyna Wojciech Engelking w eseju towarzyszącym wystawie Wojciecha Pietrasza. Ten chłodny, niemal laboratoryjny opis stanowi punkt wyjścia do rozpoznania, które dotyczy nie tyle ciała, ile wspólnoty.