Taylor Swift bierze ślub, internet szaleje. Tęsknimy do takich głupotek

Zdjęcie: Timothy A. Clary / East News


Wesele, o którym nic nie wiadomo, ślub utrzymany w tajemnicy. Dziennikarze zgadują, internet się rozgrzewa. Siódma rano, powiadomienie z aplikacji „New York Times”: „Poranny przegląd wiadomości: 250. urodziny Ameryki, śmiercionośne bombardowanie Kijowa, ślub Taylor Swift”. Dziwny zestaw, ale zrozumiały w naszych orwelowsko-huxleyowskich czasach. Media, już rozpędzone w czasach kanałów tematycznych nadających 24 godziny na dobę, przyspieszyły jeszcze bardziej w czasach internetu i mediów społecznościowych. Stare dziennikarstwo musi walczyć o uwagę nie tylko z przemysłem rozrywkowym, ale i przemysłem nienawiści.

Nikt nic nie wie

O ile zaręczyny odbyły się na Instagramie, o tyle detale ślubu Taylor Swift i Travisa Kelce są trzymane w sekrecie. Napędza to medialne spekulacje o przygotowaniach w Madison Square Garden. Para wynajęła halę na kilka dni; najpierw odbyła się kameralna impreza dla setki gości, a na 3 lipca planowana jest główna uroczystość. Na weselu może pojawić się choćby tysiąc gości. Wokół obiektu zamknięto część ulic, ograniczono ruch i utrudniono dostęp do wejść prowadzących do Penn Station. Amerykańskie media podają, iż bezpieczeństwa ma pilnować ponad stu policjantów. Gości przewozi się specjalnymi pojazdami z zacienionymi szybami, obowiązuje zakaz używania telefonów i surowe umowy o poufności.

Najwięcej emocji budzi wygląd hali. Internet obiegły plotki o budowie zamku wewnątrz MSG, ale źródła „People” twierdzą, iż aranżacja przypomina raczej ogromny ogród weselny z trawą, baldachimami, sceną i dekoracjami inspirowanymi twórczością Swift, m.in. „Mirrorball” i motywem „Garden Party”. Lista gości pozostaje nieznana. W mediach pojawiają się nazwiska muzyków, aktorów, gwiazd NFL i hollywoodzkich celebrytów, ale większość doniesień nie została potwierdzona. Paparazzi i internetowi detektywi polują więc na okazję do zdjęć w okolicach hoteli i lotnisk.

Nikt nie kocha zwycięzców

„Kiedy myślę o tym wydarzeniu, czuję… cóż… przygnębienie to chyba adekwatne słowo” – tak na łamach „New York Timesa” uczuciami związanymi ze ślubem swojej ulubionej wokalistki podzieliła się eseistka Alice Bolin. Dlaczego? Jeden z powodów to sam wybór Madison Square Garden, „współczesne Koloseum, w którym grają koszykarze New York Knicks”, wydało jej się najmniej romantycznym miejscem na ślub. Widzi w nim też „wielkobudżetowy pokaz statusu i prestiżu, który ma dostarczyć nam, zwykłym śmiertelnikom, odrobiny eskapistycznej rozrywki”. Coś, co może nie przyszłoby do głowy w innych czasach, ale w epoce Trumpa odciągającego uwagę od kleptokratycznych wojen i niszczenia Ameryki organizowaniem cyrku na trawniku przed Białym Domem budzi inne skojarzenia.

To zarzut, który często można znaleźć wśród osób niechętnych Taylor Swift – kiedy nie mają jej niczego konkretnego do zarzucenia, mają pretensję o „brak wyczucia”. Bo tym się przecież różni spektakl Trumpa, władcy i polityka, od ślubu Swift, piosenkarki i idolki. Jego jest złamaniem zasad, jej – graniem wedle scenariusza.

Bolin przyznaje też, iż najbardziej lubiła Taylor Swift jako outsiderkę i feministkę kwestionującą tradycyjne role kobiet. Dlatego jej ślub z Travisem Kelce odbiera jako symboliczny zwrot ku bardzo konwencjonalnemu amerykańskiemu ideałowi: gwiazda popu i futbolista. Nie krytykuje samego małżeństwa, ale to, iż wydaje się ono zwieńczeniem historii o „posiadaniu wszystkiego” (sławy, pieniędzy, kariery i miłości), przez co Swift staje się coraz mniej bliska zwykłym ludziom. „Nikt nie kocha zwycięzców”.

Nikt nie lubi zmian

Może nie chodzi o to, iż Swift odniosła sukces, ale iż się zmieniła. I jest to zmiana głębsza i trwalsza niż wszelkie persony, które przybierała w swoich kolejnych „erach”. Ślub piosenkarki jest weselem dla fanek, które znalazły podobne szczęście w życiu – i żałobą dla tych, które czerpały pocieszenie z nieszczęścia swojej idolki. Nie zmieniła się Taylor, tylko jej wyobrażenie.

Bo widać, iż to ta sama artystka co wcześniej. Uciążliwości wynajęcia Madison Square Garden nie można porównać do bezczelnego chaosu, jaki sprawił swoim weseliskiem Jeff Bezos, szef Amazonu, w Wenecji. Nowojorczycy są zadowoleni – nie dość, iż mają okazję pobawić się w zgadywanki, to jeszcze impreza podobnie jak koncerty staje się impulsem dla lokalnej gospodarki i pracowników. W ramach ślubnego podarunku młoda para przeznaczyła 26 mln dol. na cele charytatywne, w tym banki żywności i edukację. Można to odebrać jako celebryckie mydlenie oczu niewielką częścią majątku, a można dla kontrastu przyjrzeć się złodziejskim praktykom reżimu Trumpa. Dziwne byłoby robić wroga ludu ze skromnej miliarderki, kiedy prawdziwym problemem są zdegenerowani bilionerzy.

„Bombardowanie Kijowa, ślub Taylor Swift”; o tym kontraście pisała niedawno w felietonie Karolina Sulej, przytaczając rozmowę z ukraińskim kolegą po piórze. Na jej anegdotki o pisaniu książki o Taylor Swift odpowiedział: „To wszystko, czym zwykle jest samo życie, widzę teraz jako głupotki. I to też jest wielka strata”.