Rodzicami Ludwika Andegaweńskiego byli Karol Robert i Elżbieta Łokietkówna. Ojciec urodził się w Neapolu w 1288 r. i od tej chwili znalazł się w kręgu zabiegów dynastycznych swojej rodziny odnośnie do tronu węgierskiego. Pretensje Andegawenów do Węgier sięgały roku 1269, w którym doszło do zawarcia węgiersko-andegaweńskiego układu dynastycznego, umocnionego w roku następnym dwoma mariażami zawartymi między dziećmi panujących monarchów. Karol II, syn władcy Neapolu, poślubił Marię, córkę króla Węgier Stefana V, natomiast siostra Karola II Izabela wyszła za Władysława, syna króla Węgier. W 1271 r., czyli rok po ślubie, z małżeństwa Marii i Karola II (zwanego później Krzywym) przyszedł na świat Karol Martel, który w 1290 r., po śmierci władcy madziarskiego Władysława IV Kumańczyka, wystąpił z pretensjami do tronu św. Stefana. Mimo nieudanej próby przejęcia korony Andegawenowie podtrzymywali pretensje do węgierskiego tronu, czego wyrazem była koronacja Karola Martela na króla Węgier, dokonana w 1294 r. w Rzymie przez papieża Celestyna V. Zwierzchnicy Kościoła katolickiego, Celestyn V, a zwłaszcza jego sukcesor Bonifacy VIII, byli bowiem gorącymi zwolennikami neapolitańskiej dynastii. Starań o pozyskanie korony św. Stefana nie przerwała też śmierć w 1295 r. Karola Martela. Ambicje władców Neapolu skupiły się wówczas na osobie ośmioletniego syna zmarłego, Karola Roberta.
Stanisław A. Sroka: „Ludwik Węgierski” (Rodzina Ludwika i jego dzieciństwo)
Rodzicami Ludwika Andegaweńskiego byli Karol Robert i Elżbieta Łokietkówna. Ojciec urodził się w Neapolu w 1288 r. i od tej chwili znalazł się w kręgu zabiegów dynastycznych swojej rodziny odnośnie do tronu węgierskiego. Pretensje Andegawenów do Węgier sięgały roku 1269, w którym doszło do zawarcia węgiersko-andegaweńskiego układu dynastycznego, umocnionego w roku następnym dwoma mariażami zawartymi między dziećmi panujących monarchów. Karol II, syn władcy Neapolu, poślubił Marię, córkę króla Węgier Stefana V, natomiast siostra Karola II Izabela wyszła za Władysława, syna króla Węgier. W 1271 r., czyli rok po ślubie, z małżeństwa Marii i Karola II (zwanego później Krzywym) przyszedł na świat Karol Martel, który w 1290 r., po śmierci władcy madziarskiego Władysława IV Kumańczyka, wystąpił z pretensjami do tronu św. Stefana. Mimo nieudanej próby przejęcia korony Andegawenowie podtrzymywali pretensje do węgierskiego tronu, czego wyrazem była koronacja Karola Martela na króla Węgier, dokonana w 1294 r. w Rzymie przez papieża Celestyna V. Zwierzchnicy Kościoła katolickiego, Celestyn V, a zwłaszcza jego sukcesor Bonifacy VIII, byli bowiem gorącymi zwolennikami neapolitańskiej dynastii. Starań o pozyskanie korony św. Stefana nie przerwała też śmierć w 1295 r. Karola Martela. Ambicje władców Neapolu skupiły się wówczas na osobie ośmioletniego syna zmarłego, Karola Roberta.
