Udokumentowanie strachu i nienawiści.
Każda płyta Sleaford Mods, brzmi dokładnie jak płyta Sleaford Mods. Ma tak brzmieć i kropka. Proszę odpuścić myśli o jakiś stylistycznych woltach lub wyskakujących słodkich balladach. Jason Williamson oraz Andrew Fearn są tak konsekwentni jak to tylko możliwe, a „The Demise of Planet X” to ich trzynasta płyta. Jest w tym zwierzęcy magnetyzm, iż się chce ponownie zanurzyć w świat przesiąknięty znużeniem i wściekłością. Sleaford Mods opracowali porywający modus operandi.
Choć akurat zdarzają się na najnowszym krążku urocze chwile. Przywołać należy „Elitest G.O.A.T.” ze znakomitym występem Aldous Harding. Po drugiej stronie można postawić „Shoving the Images”, który graniczy z manią. I tam znajdziemy linijki tekstu warte wynotowania: „Kids in tents, other bones on the streets / Poverty levels like crackling meat”. Pamiętajmy jednak, iż płyty duetu mogą być podobne, ale nigdy nie są takie same. „Flood the Zone” z pewnością stanowi wyróżnik niniejszej. Radosny, acz nerwowy rytm ma stawić czoła ruchowi MAGA.
„The Good Life” otwiera płytę w towarzystwie maniackiego śmiechu, mocnego basu i wściekłego Williamsona przy mikrofonie – takie otwarcie, to jest coś nie do zapomnienia. Jako przeciwwaga mamy duet Big Special, a w uzewnętrznianiu gniewu pomaga aktorka znana z „Gry o tron” Gwendoline Christie. To brzmi jak udokumentowanie strachu i nienawiści. „The Unwrap” z kolei jest jakby od alternatywnego Depeche Mode, z pustym konsumpcjonizmem oraz kolejnymi linijkami do kolekcji: „Yeah, you’re angry about what? / It’s been done to death to the point that even I feel like / Same old boring cunt in a band, post punk letterbox, missed it man”.
To dorzućmy jeszcze toksyczną męskość („Bad Santa” – wyjątkowo dobry kawałek), odwracanie uwagi przez media społecznościowe („Megaton”) czy szczegółowy opis upokorzenia z dzieciństwa („Gina Was”). Jedno jest pewne muzycznie i lirycznie duetowi pomysłów nie zabrakło. Mam wrażenie, iż jest ich więcej niż bywało wcześniej. Programowo zespół nie podsuwa nam łatwych odpowiedzi, a pokazuje krainę spustoszoną frustracją wynikającą z bezsilności. Może gdzieniegdzie przebija poczucie, iż mieli rację na temat tego o czym mówili i grali na dwunastu płytach. Tylko nie przynosi to żadnej pociechy. Ponura sytuacja.
Rough Trade | 2026
Bandcamp: https://sleafordmods.bandcamp.com/album/the-demise-of-planet-x
FB: https://www.facebook.com/SleafordModsOfficial
FB Rough Trade: https://www.facebook.com/roughtradenottm




![Hér: Jazz i metal to dwa kompletnie inne światy [WYWIAD]](https://i.iplsc.com/-/000M7WMUIFLR0PKR-C461.jpg)










