Trzeci tom „Sandman – Teatr tajemnic” pogrąża czytelnika jeszcze głębiej w noir’owym półmroku przedwojennej Ameryki, gdzie sny nie są ucieczką, ale ostrzeżeniem, a tajemnice gromadzą się jak kurz w zaułkach wielkiego miasta. Wesley Dodds – dżentelmen o nienagannych manierach w świetle dnia, maskowany pogromca przestępczości nocą – powraca w formie, która przypomina, iż Sandman w tej wersji to nie wszechmocny władca snów z mitologii Gaimana, ale człowiek. Kruchy, rozdarty, targany wizjami, które zmuszają go do działania, choćby jeżeli koszt tego działania bywa zbyt wysoki.
Najważniejszą osią tomu jest relacja Wesleya z Dian Belmont. Tajemnica została odsłonięta, kłamstwo zastąpione prawdą – ale czy prawda zawsze jest bezpieczna? Dian, dotąd obserwatorka, tu staje się aktywną partnerką w śledztwach. To dodaje opowieści emocjonalnej głębi: bohaterowie już nie tylko szukają zabójcy w ciemnych uliczkach, ale muszą walczyć o własne uczucie w świecie, w którym każda noc może być ostatnią. Miłość w tej serii jest jak gaz, którym Sandman usypia swoich przeciwników – intensywna, duszna, nie zawsze zdrowa.
Brutalne morderstwa, korupcja wyżerająca struktury miasta, zapowiedź globalnych napięć – Wagner nie opowiada lekkiej historii. To kryminał z domieszką tragedii i społecznego niepokoju. Każda sprawa, którą bada duet, jest jak kolejny akt w teatralnym spektaklu, w którym kurtyna opada zawsze zbyt późno.
Scenariusz Matta Wagnera, nagradzanego mistrza komiksowego noir, jest wyważony i powolny – ale to właśnie jego siła. Nie pędzi, nie stawia na fajerwerki, ale na klimat: skrzypiące deski teatrów, brudne alejki, uliczne gazety zwiastujące chaos i zapowiedzi wojny. Świat przedstawiony pulsuje realizmem i niepokojem, jakby sam był złym snem.
Ilustracje Guya Davisa i pozostałych rysowników dopełniają tę duszną narrację. Kreska jest surowa, czasem brzydka – ale w tym tkwi jej piękno. Twarze bohaterów nie są idealne, ulice nie są sterylne. Zamiast superbohaterskiego blasku dostajemy dym, pot, deszcz, deformacje i niepokojące kadry, które zostają pod powiekami długo po lekturze.
„Teatr tajemnic, tom 3” to dojrzała, poważna opowieść detektywistyczna. Nie znajdziemy tu efektownych supermocy ani spektakularnych pojedynków – dominują psychologia, mrok, narastające napięcie, świat moralnie szary. Komiks wymaga uważności, cierpliwości i wrażliwości na szczegóły. To lektura dla dorosłych, którzy w kryminale szukają nie tylko zagadki, ale także refleksji o naturze człowieka.
„Sandman – Teatr tajemnic, tom 3” to jeden z najlepszych przykładów, jak opowiadać o superbohaterze bez superbohaterskiej glorii. To komiks noir, który zamiast krzyczeć – szepta. Zamiast ratować świat – próbuje ocalić jednostkę, choć nie zawsze mu się to udaje. Mroczny, subtelny, emocjonalny, zanurzony w klimacie międzywojennej grozy i społecznych lęków.
Dla fanów noir, kryminału i Sandmana jako symbolu – pozycja obowiązkowa. Dla tych, którzy chcą zobaczyć, jak cienka jest granica między miłością a obsesją – również.
- Data wydania: 10 gru 2025
- Seria/Cykl: SANDMAN. TEATR TAJEMNIC
- Oprawa: twarda
- Scenarzysta: Matt Wagner, Steven T. Seagle
- Ilustrator: ilustratorzy różni
- Tłumacz: Paulina Braiter
Dziękujemy wydawnictwu Story House Egmont za udostepnienie egzemplarza do recenzji.
