Katarzyna była inteligentna, oczytana. Cechował ją zdroworozsądkowy praktycyzm. Potiomkin miał w sobie dużo zapału i często działał jak człowiek opętany obsesją. Razem stworzyli dziwny związek i, choć ich romantyczne porywy nie trwały długo, wspólnie rządzili krajem przez wiele lat. Autor na podstawie wielu źródeł historycznych, a także listów tych dwojga, przedstawił w tej książce naprawdę rewelacyjny portret jednego z najciekawszych związków władców z XVIII wieku. Warto przeczytać. A jeżeli chodzi o szeroko znane powiedzenie o „wsiach potiomkinowskich”, to Simon Sebag Montefiore dowodzi, iż to
całkowita nieprawda. Potiomkin miał wielu wrogów, którzy zadbali o zniszczenie pamięci po genialnym dowódcy. Mimo wszystko na koniec naprawdę muszę przyznać, iż tych dwoje to niezwykle interesujące postacie.






