Ricardo Salazar długo stał w bezruchu.

Ryszard Szeliga stał nieruchomo, jakby wtopiony w szary mrok biura. Świat, w którym wierzył, iż może kupić wszystko ludzi, przyszłość, los rozpadł się w kilka zdań wymówionych przez dziewczynę w podniszczonych butach. Kto ci to pokazał? wyszeptał w końcu. Nikt, panie Szeliga odparła cicho Jadwiga. Po prostu to rozumiem. Czasem języki mówią same do mnie. […]