POŁĄCZONE PRZYPADKI

Wystawa Pracowni Filmu Eksperymentalnego I,
prof. Izabella Gustowska, mgr Izabela Sitarska,
Uniwersytet Artystyczny w Poznaniu im. Magdaleny Abakanowicz

Zbrojownia Sztuki Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku
otwarcie wystawy: 22.01.2026 o godzinie 18.00
wystawa czynna: 23.01- 01.03 2026
kuratorka wystawy: prof. Izabella Gustowska
współpraca kuratorska: Izabela Sitarska, prof. ASP dr hab. Małgorzata Jankowska, dr Dorota Grubba
aranżacja wystawy: prof. Izabella Gustowska, prof. ASP dr hab. Marta Branicka

Udział biorą: Roch Adamczak, Iga Brzozowska, Zuzanna Czarczyńska, Sabina Gryczan, Dominika Hoyle, Anka Jaworska, Katsiaryna Kardash, Blanka Kęstowicz, Hanna Klewiado, Wiktor Krajcer, Zofia Kulesza, Lena Lubińska, Julia Mendyk, Adrianna Metryka, Tymon Modrzyński, Antoni Możdżeń, Izabela Nykiel, Olga Ormańczyk, Kasia Piątkowska, Malwina Postaremczak, Laura Radzewicz, Kaja Róg, Aleksandra Szalińska, Andrzej Staniek, Bona Stanulewicz, Bartek Walczak, Inga Wachowska, Julianna Warywoda, Hugo Woźniak, Julia Woronowicz, Maksymilian Zdanowski.

„Kiedy myślę co to jest film eksperymentalny to dla mnie, ale podkreślam dla mnie;
Jest to obszar, w którym wszystkie poszukiwania są możliwe;
W odniesieniu do formy, do obrazu, do technologii do audio do postprodukcji itp.
Można by mnożyć te obszary w zależności od koncepcji w jaki strefy wchodzimy

Czy idziemy tropem narracji
Czy jest to trop dokumentu
Czy jest to trop pracy nad obrazem.
Czy jest to trop ujęcia
Czy jest to trop montażu

może co najważniejsze czy jest to trop PRZYPADKU w którymś z tych obszarów, a choćby wszystkich. Może jest to: ciekawość, prawda i fikcja, tajemnica, nieprzewidywalność, zaskoczenie i podkreślam raz jeszcze ciągłe poszukiwanie.

Warto patrzeć zarówno w przeszłość bo pewne eksperymenty mogą nas inspirować, a choćby zaskoczyć zapytaniem jak ONI to zrobili bez komputerów, bez programów, bez technologii, a także bez sztucznej inteligencji. Ale trzeba też patrzeć w przyszłość wierzyć w eksperymenty. Dzisiaj w 2026 wolni / przynajmniej częściowo w obszarach sztuki /patrzymy na przypadek w sztuce jako przygodę bez granic”.

Izabella Gustowska
Artystka intermedialna

Wspólnotowy projekt pt. POŁĄCZONE PRZYPADKI jest prezentacją realizacji osób studenckich z pracowni dyplomowej Filmu Eksperymentalnego I na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, prowadzonej przez prof. Izabellę Gustowską przy wsparciu mgr Izabeli Sitarskiej. W wyborze dokonanym przez uznaną w międzynarodowym obiegu sztuki artystkę multimedialną i kuratorkę, wykładowczynię Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu prof. Izabellę Gustowską znalazły się dzieła o różnorodnych charakterach. Osobiste poszukiwania, intersubiektywne poetyki, realizowane są na styku rozmaitych działań filmowych: filmu autorskiego, filmu animowanego, kina rozszerzonego, art filmu, wideoinstalacji etc.

Izabella Gustowska należy do prekursorek sztuki multimedialnej i feministycznej, której figuracja w wyrazisty sposób obecna we wszelkich jej dokonaniach, ma charakter osmotyczny, dotleniany refleksami otwartych przestrzeni, jakby artystka ustanawiała sobą barometr (aporetycznych) energii świata. Jej brawurową, wizjonerską niezależną twórczość dyskretnie przenikają ważne dla niej interdyscyplinarne odniesienia, np. do aury pism Jamesa Joyce’a, Guy Deborda, Luce Irigaray czy sztuki licznych kobiet – artystek, by wzmiankować Katarzynę Kobro (2018), Josephinę Hopper, Anette Messager (2025) i inne. Jej czujność także w chwytaniu fenomenów spoza kadru, „niewidzialnych”, „niewyrażalnych” oddziałuje na młodsze pokolenia twórczych ludzi. Małgorzata Jankowska podkreślała „Przypadek zapowiada jakieś więcej, jakieś wtajemniczenie, może choćby sensację. Imienny kamuflaż uniemożliwia całkowitą identyfikację, ale za to wywołuje przypuszczenia, podsuwa domysły. (…) Mnożenie wątków i pozostawianie znaków jest charakterystyczne dla twórczości Izabelli Gustowskiej, stanowi jej prywatny rytuał, jej codzienne odnajdywanie świata” (por. M. Jankowska: 2012:123).

Czuła na kontrasty kulturowe Izabela Sitarska, swoimi wyrazistymi dokonaniami indywidualnymi oraz umiejętnie zawiązywanymi efemerycznymi wspólnotami, wydaje się budować mosty między antropologią widowisk, spektakularnością a offem, laboratorium. Metaforyzując problemy dominacji, opresji, ucieczki, maskarady, czy stanów liminalnych, realizuje swoiste badania przejawów rytualności, np. nie tylko w patriarchalnych strukturach świata „Zachodu”, ale też m.in. w Iranie czy w Nepalu. W prowokatywnej energii wydaje się poszukiwać dotlenienia, pokojowo „rozsadza” przewidywalne, martwe wręcz, systemy społeczne. Sięgając po praktyki undergroundowe, kontrkulturowe, offowe Izabela Sitarska oddziałuje dyskretną sprawczością także na grona młodych ludzi. W swojej multimedialnej sztuce unaocznia zony społecznych ferworów i zrytualizowanych praktyk, zarówno tych od prawieków ponawianych, jak i tych przeżywanych po raz pierwszy: losów najmłodszych pokoleń, którym przyszło żyć na skraju „post-apokalipsy”. Mimo pewnej odrębności bliska jest „genetycznie” Izabelli Gustowskiej, która „Swoją oniryczną, letargiczną opowieścią (…) wciąga nas w narracje, które mają charakter uniwersalny, jednak odnoszą się także do niepokojów i lęków związanych z aktualną sytuacją na świecie. (…) W całej swej uważności i intuicyjności Izabella Gustowska jest pomiędzy światami, jest mostem” (Jagna Domżalska, 2020). Izabella Gustowska pisze m.in. iż jej sztuka to ważne dla niej ślady pamięci, które też „zagarniają różne obszary prywatnych energii” (Gustowska, 2023:1). Są to wartości bardzo otwierające dla kolejnych młodych osób mających styczność z Artystkami oraz Ich Sztuką.

Prof. ASP dr hab. Małgorzata Jankowska, dr Dorota Grubba-Thiede