Jeśli powiem wam, iż widziałam świąteczny film ze słodkimi wypiekami w tle, z bohaterką, która potrzebuje trochę miłości, opuszczonym dzieckiem i zbiegami okoliczności, które splatają losy bohaterów, pewnie przyjdzie wam do głowy wiele filmów – niektóre pewnie jeszcze z ubiegłej dekady. Czy to źle? Filmy świąteczne rządzą się przecież swoimi prawami, a pieczenie pierniczków nigdy nie wyjdzie z mody. A może przepis na świąteczny film wymaga odświeżenia? Dodania paru nieoczywistych składników?
Piotr Stramowski, Zofia Jastrzębska
"Przepis na święta" Magdaleny Nieć opowiada o dokonywaniu wyborów i otwieraniu oczu na to, co ważne. To wdzięczny temat do opowiadania w okresie Bożego Narodzenia. W tym filmie jednak same święta schodzą na drugi plan, a każdy z bohaterów ma w sobie inną bombę, którą musi wcześniej rozbroić. Ida (Zofia Jastrzębska) robi wszystko, żeby dostać kredyt na otworzenie własnej cukierni, Piotr (Piotr Stramowski) musi zdobyć sympatię swojego syna, o którego istnieniu nie miał pojęcia, Klara (Sonia Mietielica) próbuje zażegnać kryzys wizerunkowy, a mały Nikodem (Wiktor Wieczorek) nie wie, jak poradzić sobie po śmierci mamy.
Losy bohaterów splatają się niemal cały czas – w mniej lub bardziej wiarygodny sposób. Ida, która śladem wielu innych bohaterek świątecznych filmów, jest nieco zwariowana, nieco roztrzepana i przede wszystkim marzycielska jak nikt, wpada na Piotra kilkukrotnie. Ma to sens, skoro Piotr jest dyrektorem banku, w którym Ida chce wziąć kredyt. Tak, ale Piotr jest również ojcem Nikodema, którego Ida uratowała przed wypadkiem. Jest też partnerem Klary, która zatrudniła Idę. Jest (chwilowo) również chatbotem banku, z którym regularnie pisze Ida w trudnych momentach. Fabuły wystarczyłoby na przynajmniej kilka świątecznych filmów, a zbiegi okoliczności ścielą się gęsto. choćby jak na film pełen świątecznej magii.
Sonia Mietielica
Pod przykrywką ciepłej komedii kryje się jednak wiele smutnych wniosków. Wątki krążą między niemożnością wzięcia kredytu, żałobą dziesięcioletniego chłopca, domem dziecka i zimnymi zasadami świata telewizji. Oczywiście, w filmach, które przeszły już do kanonu bożonarodzeniowych klasyków, twórcy również serwowali nam śmiech przez łzy. Scena pogrzebu przy akompaniamencie "Bye Bye Baby" Bay City Rollers w "To właśnie miłość" nie sprawiła przecież, iż cały film nagle stał się dramatem, a tylko pozwoliła nam naprawdę być przy bohaterach. W "Przepisie na święta" jednak te negatywne emocje bohaterów nie są rozwijane do pełnoprawnych wątków, są jedynie zaznaczane na potrzeby fabuły lub przeżywane w sposób, który ewidentnie ma nam wyciskać łzy. W końcu chłopiec przykryty jedynie kurtką, trzęsący się z zimna i choroby powinien sprawić, iż coś poczujemy, prawda?
Jest jeszcze Klara – złożona wyłącznie negatywnych emocji bohaterka będąca ewidentnym villainem tego filmu. Jedyne, czego chce, to blasku reflektorów i sławy, a swojego partnera i jego syna wykorzystuje do własnych celów. Niestety, trudno szukać w niej emocjonalnych konfliktów, chęci do zmiany czy przynajmniej jej perspektywy. Wiemy, iż jest jędzą i to ma nam wystarczyć. Gdy przyjeżdżają meble Nikodema, z jego domu, w którym mieszkał wcześniej z mamą, Klara po prostu wyrzuca je wszystkie na śmietnik, jak macocha z Kopciuszka. Szkoda, bo złe postacie zwykle zyskują, gdy nada im się trochę odcieni szarości.
Twórcy trzymają widzów na dystans również w kontekście wątku miłosnego. Widząc, co się dzieje na ekranie, do głowy przychodziło mi tylko bardzo proste pytanie: dlaczego oni mieliby się w sobie zakochać? Miłość przychodzi zaskakująco szybko, a fakt, iż bohaterowie spotykali się wcześniej przypadkowo wiele razy, wcale nie odpowiada na to pytanie. Tak, los chciał, iż mieli ze sobą do czynienia już wcześniej, ale w żadnym momencie nie dostajemy sygnału, iż prawdziwe uczucie mogłoby się między nimi urodzić. Tak się po prostu dzieje.
Mirosław Tomczuk, Wiktor Wieczorek, Piotr Stramowski
Całe show "Przepisu na święta" skrada Mirosław Tomczuk w roli Niko. Nie Nikodema, Niko, dla rozróżnienia. Bo dziesięcioletnich bohaterów o tym imieniu jest w tym filmie dwóch, co, jak można sobie wyobrazić, jest jednym z komediowych napędów w tej historii. Niko, chłopak z domu dziecka, któremu Nikodem (syn Piotra) przypadkowo kradnie tożsamość, to cwaniak jakich mało. Kradnie, wszczyna bójki i w powszechnej opinii pracowników domu dziecka – pewnie wyląduje w więzieniu. Tomczuk zaskakująco dobrze zdaje sobie sprawę z tego, jak działa na widzów. Jego postać to taki "stary maleńki", a to już jest gwarancją, iż cała sala wybuchnie śmiechem. Do tego Adam Woronowicz, który wprawdzie w roli dyrektora domu dziecka, do złudzenia przypomina mi pewnego bohatera "The Office PL", ale wciąż bawi widzów i przykuwa uwagę.
Okazuje się jednak, iż dwójka prawdziwie komediowych aktorów i wątki, które w teorii powinny działać w świątecznym filmie, to za mało. Być może, tak jak Ida, główna bohaterka, należy zerwać z tradycyjnym przepisem, choćby jeżeli działał w przeszłości. Wiecie, żeby świąteczne wypieki naprawdę się udały, trzeba w nie włożyć dużo miłości, a nie tylko odpowiednią ilość wątków, bohaterów i zabawnych zbiegów okoliczności.
Piotr Stramowski, Zofia Jastrzębska
- Karolina Grabowska
"Przepis na święta" Magdaleny Nieć opowiada o dokonywaniu wyborów i otwieraniu oczu na to, co ważne. To wdzięczny temat do opowiadania w okresie Bożego Narodzenia. W tym filmie jednak same święta schodzą na drugi plan, a każdy z bohaterów ma w sobie inną bombę, którą musi wcześniej rozbroić. Ida (Zofia Jastrzębska) robi wszystko, żeby dostać kredyt na otworzenie własnej cukierni, Piotr (Piotr Stramowski) musi zdobyć sympatię swojego syna, o którego istnieniu nie miał pojęcia, Klara (Sonia Mietielica) próbuje zażegnać kryzys wizerunkowy, a mały Nikodem (Wiktor Wieczorek) nie wie, jak poradzić sobie po śmierci mamy.
Losy bohaterów splatają się niemal cały czas – w mniej lub bardziej wiarygodny sposób. Ida, która śladem wielu innych bohaterek świątecznych filmów, jest nieco zwariowana, nieco roztrzepana i przede wszystkim marzycielska jak nikt, wpada na Piotra kilkukrotnie. Ma to sens, skoro Piotr jest dyrektorem banku, w którym Ida chce wziąć kredyt. Tak, ale Piotr jest również ojcem Nikodema, którego Ida uratowała przed wypadkiem. Jest też partnerem Klary, która zatrudniła Idę. Jest (chwilowo) również chatbotem banku, z którym regularnie pisze Ida w trudnych momentach. Fabuły wystarczyłoby na przynajmniej kilka świątecznych filmów, a zbiegi okoliczności ścielą się gęsto. choćby jak na film pełen świątecznej magii.
Sonia Mietielica
- Karolina Grabowska
Pod przykrywką ciepłej komedii kryje się jednak wiele smutnych wniosków. Wątki krążą między niemożnością wzięcia kredytu, żałobą dziesięcioletniego chłopca, domem dziecka i zimnymi zasadami świata telewizji. Oczywiście, w filmach, które przeszły już do kanonu bożonarodzeniowych klasyków, twórcy również serwowali nam śmiech przez łzy. Scena pogrzebu przy akompaniamencie "Bye Bye Baby" Bay City Rollers w "To właśnie miłość" nie sprawiła przecież, iż cały film nagle stał się dramatem, a tylko pozwoliła nam naprawdę być przy bohaterach. W "Przepisie na święta" jednak te negatywne emocje bohaterów nie są rozwijane do pełnoprawnych wątków, są jedynie zaznaczane na potrzeby fabuły lub przeżywane w sposób, który ewidentnie ma nam wyciskać łzy. W końcu chłopiec przykryty jedynie kurtką, trzęsący się z zimna i choroby powinien sprawić, iż coś poczujemy, prawda?
Jest jeszcze Klara – złożona wyłącznie negatywnych emocji bohaterka będąca ewidentnym villainem tego filmu. Jedyne, czego chce, to blasku reflektorów i sławy, a swojego partnera i jego syna wykorzystuje do własnych celów. Niestety, trudno szukać w niej emocjonalnych konfliktów, chęci do zmiany czy przynajmniej jej perspektywy. Wiemy, iż jest jędzą i to ma nam wystarczyć. Gdy przyjeżdżają meble Nikodema, z jego domu, w którym mieszkał wcześniej z mamą, Klara po prostu wyrzuca je wszystkie na śmietnik, jak macocha z Kopciuszka. Szkoda, bo złe postacie zwykle zyskują, gdy nada im się trochę odcieni szarości.
Twórcy trzymają widzów na dystans również w kontekście wątku miłosnego. Widząc, co się dzieje na ekranie, do głowy przychodziło mi tylko bardzo proste pytanie: dlaczego oni mieliby się w sobie zakochać? Miłość przychodzi zaskakująco szybko, a fakt, iż bohaterowie spotykali się wcześniej przypadkowo wiele razy, wcale nie odpowiada na to pytanie. Tak, los chciał, iż mieli ze sobą do czynienia już wcześniej, ale w żadnym momencie nie dostajemy sygnału, iż prawdziwe uczucie mogłoby się między nimi urodzić. Tak się po prostu dzieje.
Mirosław Tomczuk, Wiktor Wieczorek, Piotr Stramowski
- Karolina Grabowska
Całe show "Przepisu na święta" skrada Mirosław Tomczuk w roli Niko. Nie Nikodema, Niko, dla rozróżnienia. Bo dziesięcioletnich bohaterów o tym imieniu jest w tym filmie dwóch, co, jak można sobie wyobrazić, jest jednym z komediowych napędów w tej historii. Niko, chłopak z domu dziecka, któremu Nikodem (syn Piotra) przypadkowo kradnie tożsamość, to cwaniak jakich mało. Kradnie, wszczyna bójki i w powszechnej opinii pracowników domu dziecka – pewnie wyląduje w więzieniu. Tomczuk zaskakująco dobrze zdaje sobie sprawę z tego, jak działa na widzów. Jego postać to taki "stary maleńki", a to już jest gwarancją, iż cała sala wybuchnie śmiechem. Do tego Adam Woronowicz, który wprawdzie w roli dyrektora domu dziecka, do złudzenia przypomina mi pewnego bohatera "The Office PL", ale wciąż bawi widzów i przykuwa uwagę.
Okazuje się jednak, iż dwójka prawdziwie komediowych aktorów i wątki, które w teorii powinny działać w świątecznym filmie, to za mało. Być może, tak jak Ida, główna bohaterka, należy zerwać z tradycyjnym przepisem, choćby jeżeli działał w przeszłości. Wiecie, żeby świąteczne wypieki naprawdę się udały, trzeba w nie włożyć dużo miłości, a nie tylko odpowiednią ilość wątków, bohaterów i zabawnych zbiegów okoliczności.
