Fiodor Dostojewski daleki był od idealizowania człowieka. Pisarz z niezwykłą precyzją przyglądał się temu, co dzieje się w ludzkiej psychice, kiedy ścierają się ze sobą sumienie, ambicja, strach, miłość i potrzeba wolności. W jego słowach nie znajdziemy więc łatwego pocieszenia, za to sporo trafnych obserwacji, w których – czasem ku własnemu zaskoczeniu – bez trudu rozpoznamy także siebie.