Mój związek z byłą zakończył się na sali sądowej w jednym z warszawskich sądów. Nie będę rozpisywał się, kto był winny wiadomo, w związku zawsze winni są oboje.
Ale faktem jest, iż moja druga żona, Elżbieta, znalazła sobie kochanka. Był to zamożny przedsiębiorca, który przeprowadził się do Warszawy jeszcze w latach dziewięćdziesiątych i otworzył tu malutką kawiarnię na Mokotowie. Początkowo próbowała kryć się z romansem, ale z czasem przestali się w ogóle ukrywać.
W końcu przyszła do mnie i bez skrupułów oznajmiła, iż składa pozew o rozwód i żąda połowy naszego mieszkania. Myślała chyba, iż wpadnę w panikę i zacznę się zamartwiać, ale prawda była taka, iż lokum kupiłem wyłącznie za swoje własne, ciężko zarobione złotówki. Elżbieta nie dołożyła do mieszkania ani grosza, poza tym, iż mieszkała tam przez dwa lata. Teraz miała czelność domagać się swojej części.
Zachowałem wtedy pełny spokój. choćby jej nie zatrzymywałem, nie powstrzymywałem przed sądem. Po prostu czekałem na moment, gdy dopadnie ją rzeczywistość i sama będzie musiała pokryć koszty rozprawy. Po doświadczeniach z pierwszą żoną wiedziałem już, jak się takie sprawy kończą. Wtedy przez ponad trzy lata nie mogliśmy dojść do porozumienia, a każda wizyta na Krakowskim Przedmieściu, gdzie odbywały się nasze rozprawy, kończyła się awanturą.
Niestety, tamta pierwsza żona, Magdalena, ostatecznie znalazła sobie świetnego adwokata i wywalczyła połowę mojego majątku. Zostałem bez mieszkania po ojcu w Lublinie, które bardzo ceniłem.
Kiedy zaczynałem układać sobie życie z Elżbietą, byłem już zdecydowanie ostrożniejszy. Mieszkanie w centrum Warszawy, które wyremontowałem własnymi rękami, zapisałem na mojego brata Mariusza. To człowiek, któremu ufam bezgranicznie. Gdy nadszedł czas rozwodu, formalnie nie miałem nic. Po moim poprzednim błędzie żadna kobieta już mnie nie podejdzie.
Z tych wydarzeń wyniosłem istotną lekcję: w związkach warto kochać, ale o swój majątek trzeba dbać z głową. Otwieram się na nowe relacje, ale już nigdy nie pozwolę, by ktoś mną manipulował czy wykorzystywał moją uczciwość.
