Mój młodszy brat postanowił zamieszkać razem z teściową i do dziś nie potrafimy zrozumieć, dlaczego to zrobił
Mój brat ożenił się bardzo młodo, bo miał zaledwie 18 lat. Wyglądało na to, iż bardzo mu się spieszyło do dorosłości i niezależności.
Od momentu jego narodzin czułem się za niego odpowiedzialny moje dzieciństwo zakończyło się w chwili, gdy przynieśli go ze szpitala do domu. Kiedy dorósł, ożenił się i się wyprowadził, jego życie zmieniło się diametralnie, niestety nie na lepsze.
Jego żona, Zuzanna, również pobrała się bardzo młodo. Była silną osobowością, jednak nie przyjemną. Już na pierwszym spotkaniu nie przypadła mi do gustu. Brakowało jej ogłady i zwykłej kultury osobistej, a wygląd także nie robił na nas wrażenia. Do dziś nie rozumiem, co brat w niej zobaczył. Wprowadzili się do mieszkania tuż obok rodziców Zuzanny. Teść był nietypowy, zamknięty w sobie rozmawiał rzadko, najczęściej tylko kiwał głową. Teściowa natomiast miała zwyczaj trzymać wszystkich krótko. Nieustannie wydawała polecenia, które wszyscy musieli spełniać. Nie szczędziła bratu krytyki i wiecznych pretensji, a jego żona zdawała się być równie wiecznie niezadowolona.
Nie mogłem znieść tego, jak był traktowany mój brat. Próbowałem z nim o tym rozmawiać, ale on twierdził, iż wszystko jest w porządku, iż Zuzanna go kocha i są szczęśliwi z tego, jak żyją. Mimo to, z biegiem czasu zauważyłem, iż brat się zmienia. Zaczął przypominać swojego teścia przestał się odzywać, rzadko wyrażał jakiekolwiek zdanie, tylko kiwał głową. W końcu jednak i jego cierpliwość się wyczerpała. Pewnego dnia po prostu spakował się i wyszedł bez słowa.
Nigdy wcześniej nie widziałem mojego brata w takim stanie Bardzo żałował, iż wziął ślub tak wcześnie.
Każdy człowiek ma granice cierpliwości, a kiedy są one przekroczone, jedynym wyjściem jest często spokojne odejście od sytuacji, która stała się nie do zniesienia.
