Ulotność i trwałość, fragmentaryczność i ciągłość, przemijanie i powracanie – różnym obliczom pamięci przyglądali się uczestnicy tegorocznej 7. edycji Sympozjum Rzeźby Współczesnej. Efekty ich pracy ukazuje wystawa poplenerowa Skala Pamięci. Realizacje dziewięciu artystów – rzeźby, obiekty i instalacje – przyglądają się tytułowemu procesowi z różnorodnych perspektyw: antropologicznej, kulturowej, biologicznej, fizycznej i transhumanistycznej. Stawiają pytania co, dlaczego i w jaki sposób zapamiętujemy.
Filip Musiał w swojej pracy podejmuje temat mechanizmów pamięci. Zapisywanie i porządkowanie wspomnień oddane jest poprzez mobilność rzeźby, którą można wprawić w ruch gestem. Dorota Grześkiewicz, nawiązując do galijsko-rzymskiego dodekahedronu, niewielkiego obiektu z brązu o nieznanym zastosowaniu, pokazuje, iż materiał przedmiotu bywa trwalszy niż pamięć o jego funkcji. Katarina Kudelova z nostalgią przywołuje chwile dzieciństwa, czas z bliskimi i bajkowe historie. Z kolei Aleksandra Piasecka, córka himalaisty Przemysława Piaseckiego, zdobywcy K2, utrwala w swojej instalacji wybitnych polskich alpinistów oraz upomina się o widoczność kobiet – matek, żon, partnerek i córek, o których rzadko mówi się w oficjalnej narracji.
Skala Pamięci
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, ul. Topolowa 1
Skala Pamięci, widok wystawy
