Mąż, lat 45, zapomniał o moich urodzinach 27.02 i tego samego dnia pojechał z kolegami na ryby: podczas jego nieobecności przygotowałam dla niego taką „niespodziankę”

Słuchaj, muszę Ci opowiedzieć, co ostatnio przeżyłam, bo sama do tej pory nie wierzę, iż miałam odwagę zrobić coś takiego

Wyobraź sobie przez tyle lat małżeństwa mój Wojtek opanował do perfekcji pamiętanie o wymianie oleju w aucie czy o terminach wyjazdu na ryby z kumplami. Ale jeżeli chodzi o ważne daty rodzinne, tak jakby mu ktoś wymazał twardy dysk z głowy No ale zawsze ratowałam sytuację: delikatnie podszeptałam, kartkę zostawiłam, zapytałam wprost, a on z rozbrajającym uśmiechem A no tak, kochanie!. Ale czterdzieste piąte urodziny chciałam spędzić inaczej, bez żadnych napomnień i cichych próśb. Po dwudziestu pięciu latach razem myślałam, iż się już domyśli

Piątkowy poranek, a Wojtek lata jak szalony po całym mieszkaniu, zbiera sprzęt wędkarski, pakuje plecak.
Elżbieto, gdzie wcięło mój termos? Chłopaki już na parkingu czekają. Wyjeżdżamy nad Wisłę, ponoć dziś bierze jak głupia. Wrócę w niedzielę, telefonu raczej nie odbiorę.

Ciumknął mnie od niechcenia w policzek, choćby nie spojrzał w oczy:
Nie smuć się, kup sobie coś dobrego.

Drzwi trzasnęły i zamilkły. Podchodzę do kalendarza data moich urodzin specjalnie zakreślona na czerwono. On totalnie zapomniał. Mało tego, wybrał TEN dzień na wyjazd z kumplami.

Najpierw mnie bolało, ale zaraz potem ogarnął mnie spokój i chłodny dystans. I wtedy wpadłam na pomysł, jak mu pokazać, co znaczy zostawić żonę w dniu urodzin i żeby już nigdy tego nie zapomniał.

Zaraz po jego wyjeździe zaczęłam realizować swój plan. Wiesz, Wojtek miał taką tajną skarbonkę zbierał pieniądze na nowy silnik do łódki. Trzymał wszystko w sejfie, a ja znałam kod, bo już nie raz mu się mylił. Suma była niemała około trzysta tysięcy złotych. Otworzyłam sejf, westchnęłam głęboko i podjęłam decyzję.

Przez cały weekend robiłam to, czego sobie nigdy wcześniej nie pozwalałam. Zamówiłam catering, zaprosiłam przyjaciółki, mieszkanie ozdobiłam kwiatami, muzyka, dużo śmiechu, szampan lał się strumieniami. Następnego dnia zorganizowałyśmy kolację w restauracji z widokiem na Kraków, później relaks w spa.

Wisienką na torcie była broszka, o której marzyłam od lat, ale zawsze rezygnowałam, bo wspólne cele. Tym razem doczekała się swojego momentu.

W niedzielę wieczorem wraca Wojtek, dumny jak paw, z wiadrem ryb w ręku.
No, przywitaj swoją zdobycz! Ale się działo, szkoda iż Cię nie było!
Robi dwa kroki do salonu i stop! Na stole puste flaszki, wszędzie kwiaty, na kanapie luksusowe torby zakupowe.

Co tu się, do cholery, działo?! zdziwiony pyta. Miałyśmy gości, odpowiedziałam spokojnie. Miałam dziś urodziny czterdzieste piąte. Kojarzysz tę datę?

Zamurowało go. Zbladł, napiął się cały.
Elka, naprawdę zapomniałem, wybacz, to wszystko przez te przygotowania do wyjazdu
Wiem przerwałam mu właśnie dlatego nie chciałam tracić nerwów. Sama sobie wszystko zorganizowałam, choćby prezent wybrałam.

Momentalnie spojrzał w stronę gabinetu. Szafka od sejfu uchylona. Wpada tam, a po minucie wraca oczy jak spodki.
Gdzie są pieniądze? Wszystko zniknęło! Przez dwa lata oszczędzałem!
Zajrzyj dobrze po pokoju odpowiedziałam spokojnie. Są tu, tylko w innej formie.
On złapał się za głowę, ciężko usiadł na kanapie. Rzucał spojrzeniem: na wiadro z rybami, pusty sejf, potem na mnie. Sceny robić nie mógł, bo przecież to nasze wspólne pieniądze.

Ryby patroszył w kompletnej ciszy.

Minęło pół roku. Na nowy silnik zbiera od zera. Ale od tamtej pory ustawił sobie przypomnienia o wszystkich ważnych datach: tydzień, miesiąc, dzień przed. Czasem nauka kosztuje ale tego już nigdy nie zapomni!