Matka mojego przyjaciela upokorzyła mnie przed wszystkimi, nie wiedząc, iż jestem z jej synem w związku.
Poznałam Marka w małym sklepie spożywczym przy jego kamienicy w Krakowie, gdzie w wolnym czasie pomagałam przy kasie. Miałam dziewiętnaście lat i marzyłam o samodzielności chciałam odłożyć trochę złotówek, więc przyjmowałam dodatkowe zmiany. Rodzice byli dumni: studiowałam i pracowałam jednocześnie, a z zarobków mogłam kupić nowy rower lub wypłacić choćby jedną weekendową wycieczkę. Marek podziwiał mój półetatowy trud, mimo iż sam nie zarabiał.
Nasza relacja rozwijała się powoli. Marek przynosił mi bukiety dzikich kwiatów, ja odwdzięczałam się czekoladkami, a nocami spotykaliśmy się w sklepie, kiedy klienci już znikli, i rozmawialiśmy przy migotliwym świetle lodówek.
Szczęście trwało nieco ponad dwa tygodnie. Pewnego wieczoru, podczas mojej zmiany, weszła matka Marka. Nie zauważyła, iż syn mrugnął mi na znak, a my wymieniliśmy krótkie uśmiechy. Gdy podeszła do kasy, ta zacięła się, a jedna z klientek zaczęła narzekać. Kupuję tu od lat, a ty mi tu nie dajesz paragonu! To oszustwo! wykrzyknęła, oskarżając mnie o kradzież pieniędzy.
Widzisz, Marku, po co ci nauka? Żebyś nigdy nie stał w kolejce i nie musiał mówić: Kasa się zacięła! dodała matka, patrząc wprost na mnie.
Wtedy poczułam się jak śliną na szkle to była matka mojego chłopaka, a w kolejce stały już znane mi twarze, które pewnie jeszcze po tym będą szeptać o mnie.
Marek błagał, żebym wybaczyła jego mamie zły dzień, ale nie mogłam. Zerwałam z nim i rzuciłam pracę. Na szczęście udało mi się znaleźć zatrudnienie w Poznaniu, gdzie płaciło mniej, ale mogłam pracować więcej godzin i nie musiałam znosić takich kpin.
Dziś rozmyślam, iż każdy zawód ma swoją wartość, a studentowi nie zawsze pozostaje wybór. Dobrze, iż niektórzy rodzice mają w sobie dumę i wiarę w wyjątkowość swojego dziecka, ale to nie znaczy, iż życie nie przydarzy się nikomu z dyplomem, który pewnego dnia stanie za ladą i obsłuży klientów.
