Masłowska i Zimpel. Jak do tego doszło? „Nie planowaliśmy nagrać czegoś tak smutnego” | Kultura na weekend. Odc. 317

polityka.pl 4 godzin temu
O duecie My i Ja, czyli autorach płyty „Threny” z piosenkami na koniec świata, jaki dotąd znaliśmy. Najpierw był koncert w warszawskim Pardon To Tu, gdzie klarnecista Wacław Zimpel grał na gitarze, a pisarka (i okazjonalnie raperka) Dorota Masłowska śpiewała standardy jazzowe. Skąd w ogóle taki pomysł? I czy ma coś wspólnego z wyjściem z artystycznej strefy komfortu – o tym rozmawiamy z obojgiem członków duetu My i Ja w kulturalnym podkaście „Polityki”.

Rozmowa odbyła się w przeddzień wydania ich wspólnej płyty „Threny”. Ta, poza nową wersją „My Funny Valentine”, zawiera zestaw premierowych utworów o (jak sami artyści zapowiadają) końcu świata, który znamy: – Nie planowaliśmy nagrać czegoś tak smutnego i ostatecznego, ale poczucie końca albo morfowania świata, który znamy, w coś nowego i strasznego przedostało się do naszych piosenek z powietrza.

W naszej rozmowie próbujemy dojść do tego, gdzie w tym projekcie przebiega granica między powagą a żartem – jak zwykle trudna do wyznaczenia w wypadku autorki „Innych ludzi”. A członkowie My i Ja opowiadają o swoich sesjach w Studiu Cud, o zamówieniu z Sinfonii Varsovii, podróży do Belgradu, społecznych podziałach i roli, jaką w tworzeniu ich płyty odegrała Malina, córka Doroty Masłowskiej. Ale też o tym, co zabraliby ze sobą na „Arkę” budowaną w jednym z tekstów przez pisarkę. Rozpisujemy też otwarty konkurs z pytaniem, czym nocą w drzwi łomocą ludzie smutni i źli. Ale żeby wziąć w nim udział, trzeba będzie posłuchać „Threnów”.

Idź do oryginalnego materiału