Książka "Kiedy kończy się lato" Anna Błaszczuk - recenzja

smakowymix.blogspot.com 2 godzin temu

Kolejna książka, kolejna recenzja i jakże pasująca ze swoim tytułem . .. do pogody za oknem...

Jest to egzemplarz recenzencki.

Książka "Kiedy kończy się lato" Anna Błaszczuk

Premiera: 2026-08-12

Wydawca: Wydawnictwo Filia

Opis:
"Idalia uświadamia sobie, iż nadszedł czas na życiowe podsumowania i nieuchronne zmiany. Czując, iż to ostatni moment, by zacząć żyć na własnych warunkach i otworzyć zupełnie nowy etap, podejmuje odważną decyzję. Kupuje stary, klimatyczny dom w popegeerowskiej wsi Biały Ruczaj. Na miejscu, z pomocą energicznej sołtyski Emilii, powoli wsiąka w lokalną społeczność, ucząc się celebrować codzienność na nowo. gwałtownie jednak odkrywa, iż wiejski spokój to tylko fasada, a pod powierzchnią sielanki kryją się dawne, niewypowiedziane żale mieszkańców. Czy Idalia zdoła odnaleźć własne szczęście i spokój w miejscu, które od pokoleń karmi się urazami? Czy jej osobista przemiana stanie się iskrą, która odmieni losy całego Białego Ruczaju?"

Tytuł idealnie pasuje do czasu i pogody, którą teraz mamy za oknem, więc pozostaje udać się wraz z bohaterką, Idalią, do wsi Biały Ruczaj i tam odkryć sekrety tej wsi i wyobrażenia o niej.

Czy to, co wydaje się idealne, rzeczywiście takie jest? Czy mieszkańcy potrafią się cieszyć tym wiejskim klimatem, czy tak jak i gdzie indziej pielęgnują w sobie żale i niedopowiedzenia? Czy pojawienie się Idalii w tym miejscu coś zmieni? Czy, tak jak napisano w opisie, jej osobista przemiana da okazję do zmiany innych?

Stary dom kupiony przez Idalię ma być nowym miejscem do życia. Czy bohaterka odnajdzie w nim spokój i szczęście?

Akcja toczy się wolno, można powiedzieć, iż tak jak to bywa, gdy panuje sielski klimat, jednak gdzieś tam między wierszami dostrzec można to, co w tej opowieści najważniejsze - emocje i relacje międzyludzkie.

Autorka zaprasza czytelnika do Białego Ruczaju, by tam, tak jak i mieszkańcy, rozgościł się w tym klimacie przed końcem lata, by emocje raz ożyły, innym razem były stonowane i gdy nadejdzie kres opowieści, mieć okazję do niejednej refleksji.

Idź do oryginalnego materiału