“Senat ustanowił rok 2026 Rokiem Andrzeja Wajdy w uznaniu twórczości i dokonań jednego z najwybitniejszych polskich reżyserów, współtwórcy polskiej szkoły filmowej oraz kina moralnego niepokoju, które zdefiniowały polską pamięć historyczną i współczesną tożsamość kulturową, (...) Swą twórczością zbudował pomost pomiędzy „polskim czasem przeszłym” a teraźniejszością i przyszłością. Zarówno osobiście, jak i przez swoje dzieła Andrzej Wajda stał się ambasadorem Polski i polskiej kultury w świecie. Jego filmy weszły do kanonu arcydzieł światowego kina i stanowią bezcenny polski depozyt w archiwach dziesiątej muzy.”
Andrzej Wajda, choć zdecydowanie bardziej kochał Kraków i Warszawę, niemałą część swojej twórczości związał z Łodzią. To tu powstawały jego wielkie dzieła filmowe: „Pokolenie”, „Ziemia obiecana”, „Korczak” czy dzieło wieńczące jego twórczość - „Powidoki”.
Najsłynniejsze z tych dzieł, ekranizacja powieści Władysława Reymonta „Ziemia obiecana”, stało się w kulturze światowej wizytówką robotniczej Łodzi a my dzisiaj, korzystając z okazji upamiętnienia tak wielkiej postaci, przyjrzymy się jej twórczości związanej z miastem kontrastów, wielkich inwestycji oraz wzlotów i upadków ludzkich ambicji i marzeń.
W filmie dokumentalnym „Koniec łódzkiej „Ziemi obiecanej”. Andrzej Wajda Patronem Roku 2026” przedstawiamy, na malowniczym tle łódzkiej czerwonej cegły, wiele ciekawych motywów z życiorysu i twórczości Andrzeja Wajdy oraz jego współpracowników, tworzących wraz z nim w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych XX wieku wybitne dzieło filmowe. Przyglądamy się ścieżce kariery wybitnego reżysera i odkrywamy nieznane fakty z jego życiorysu dzięki czwórce wybitnych znawców tematu.
Pierwszym z nich jest Andrzej Krakowski - wybitny reżyser, scenarzysta, producent filmowy i wykładowca akademicki w jednej osobie. Jego osobista znajomość i przyjaźń z Wajdą były źródłem niezliczonych anegdot, z których przynajmniej jedna, opowiedziana w naszym filmie, ma niebagatelną wartość dla historii światowego kina. Bezcennym walorem opowieści Andrzeja Krakowskiego jest jego ogromna wiedza i osobiste doświadczenia zbierane przez dekady w filmowym świecie polskiej i amerykańskiej kinematografii.
Ścieżkami po biografii Andrzeja Wajdy, jego artystycznego dorobku oraz fascynujących kulisach jego współpracy z wybitnymi aktorami przechadzamy się wraz z Anną Michalską pracującą na co dzień w Muzeum Kinematografii w Łodzi. Pani Anna, żywa „encyklopedia filmowa”, oprowadza nas po przepięknych wnętrzach muzeum zorganizowanych przed laty w zabytkowym pałacu Karola i Anny Scheiblerów przy dawnym Wodnym Rynku, a dziś Placu Zwycięstwa. Dzięki niej oraz dzięki bogatym i fascynującym zbiorom muzealnym możemy ponownie smakować filmowego kunsztu i artystycznego geniuszu Andrzeja Wajdy, wybranych przez niego aktorów i całej ekipy filmowej.
Ogromnie cennym i niezastąpionym uzupełnieniem naszej opowieści jest komentarz historyczny dra hab. Kamila Śmiechowskiego, naukowca i pracownika Uniwersytetu Łódzkiego, świetnego znawcy historii Łodzi od jej początków aż po czasy najnowsze. Oryginalne i barwne komentarze naszego eksperta rzucają nowe światło na twórczość wielkiego reżysera, konteksty jego powiązań z Łodzią i często niełatwe relacje z naszym miastem. Historyk, patrząc na twórczość filmową Wajdy, widzi w nim postać jednego z pierwszoplanowych aktorów wielkiego dramatu kulturalno-historycznego rozgrywającego się w powojennych dziejach łódzkiej metropolii.
Oryginalnie i w duchu epoki „Ziemi obiecanej” o walorach architektonicznych obiektów „grających” w tej ekranizacji opowie nam zawodowy architekt, społecznik i przedstawiciel Fundacji Ulicy Piotrkowskiej - Wojciech Wycichowski. Jego niebanalny komentarz wprowadzi nas w świat fabrykanckich fortun doskonale uchwyconych w powieści Reymonta i jej ekranizacji.
Zapraszamy zatem na spotkanie z bohaterami naszej opowieści rozgrywającej się na tle pięknych panoram zabytkowej Łodzi widzianych okiem latającej kamery. Okrasą dla niniejszego tekstu niech będzie galeria zdjęć obiektów oraz detali architektonicznych z dominującą czerwoną cegłą - znakiem rozpoznawczym łódzkiego przemysłu, łódzkiej historii i łódzkiego ducha przedsiębiorczości.
