„Klinika wspólnych wyobrażeń”. Roczna wystawa fundacji Art Transparent

Wystawa Klinika wspólnych wyobrażeń opowiada o budowaniu wspólnoty poprzez troskę, empatię i wzajemne zrozumienie. Prezentowane – w dawnym Zakładzie Chemii Ogólnej UMW przy ul. Bujwida 44 – prace pokazują różnorodne ludzkie doświadczenia, zachęcając do spojrzenia na świat z perspektywy innych osób i dostrzegania tego, co nas łączy.

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

Klinika wspólnych wyobrażeń jest próbą przyjrzenia się kolektywnym wyobrażeniom, które organizują postrzeganie świata przez nas samych i przez innych ludzi. Tworzą je archetypy zapośredniczone przez opowieści, obrazy i szeroko pojęte symbole obecne w kulturze. To dzięki nim budujemy poczucie wspólnoty i uczymy się interpretować rzeczywistość, choć jednocześnie to właśnie one mogą prowadzić do upraszczania sposobu widzenia innych, wykluczania ich i utrwalania nierówności.

Punktem wyjścia wystawy był katalog wybranych społecznych – i przy tym stereotypowych – wyobrażeń o osobach i grupach narażonych na stygmatyzację: starszych, neuroróżnorodnych, z doświadczeniem kryzysów psychicznych, z niepełnosprawnościami, migranckich czy należących do mniejszości. Prezentowane prace pokazują między innymi, w jaki sposób wdrukowane uproszczenia, myślowe schematy wpływają na codzienne relacje, kształtują język oraz praktyki instytucjonalne.

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

„Klinika wspólnych wyobrażeń”, widok wystawy, fot. Malgorzata Kujda

Ważnym odniesieniem przy tworzeniu wystawy były baśnie, mity i przekazy ludowe – narracje, które przez stulecia kształtowały wspólne kody interpretacyjne oraz utrwalały określone role społeczne. Klinika wspólnych wyobrażeń traktuje je jako żywe struktury znaczeń, podlegające nieustannym przekształceniom. Jednocześnie skłania do namysłu nad tym, w jaki sposób wspólnota powstaje, kogo obejmuje oraz jakie obrazy człowieczeństwa powinniśmy przekazać w przyszłość.