Wystawa Polifonia narracji składa się z projektów dyplomowych ośmiu absolwentek Wydziału Badań Artystycznych i Studiów Kuratorskich Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Kolejne prace zachęcają do uważnego spojrzenia na własne przeżycia, emocje i więzi, jakie tworzymy z innymi, a także proponują alternatywne sposoby wystawiennictwa. Klaudia Kośmider eksploruje temat „cyfrowej dziewczęcości” i doświadczenia dorastania w sieci, Kiki Kułakowska dokumentuje partyzancki proces wysiewania nasion kwiatów polnych w przestrzeni miejskiej, Karolina Miałkos bada rolę neuroestetyki w procesie indywidualnego obcowania ze sztuką, z kolei macieja el podejmuje próbę zbudowania nowych form współistnienia z wilkiem – gatunkiem często demonizowanym w dominujących tekstach kultury. Karolina Średzińska przygląda się tatuażom jako afektywnym pozostałościom po relacjach i uczuciach, Urszula Rzadkiewicz eksploruje możliwości narracyjne zapachów, a Klementyna Szczuka z przedmiotów znalezionych na dnie szuflady buduje ulotne archiwum coming outów. Wreszcie Iga Maria Weyna w pracy Udomowienie przywołuje epizod z życia swojej rodziny, kiedy to w 2007 roku na skutek załamania finansowego znaleźli tymczasowy schron w namiocie turystycznym. W ramach wspólnotowego działania wraz z mamą, tatą i bratem artystka pokrywa replikę namiotu izolacją ze zboża zebranego z pola należącego do jej babci.
Z tych zróżnicowanych tematycznie wątków wyłania się zbiór narracji na temat przynależności, reprezentacji i relacji, również tych międzygatunkowych. W ramach programu towarzyszącego wystawie odbędzie się performans Dominiki A. Wasilewskiej I am eating my own tail, w którym artystka nawiązując do figury ourobosa i podejmuje temat przeszkód i barier w międzyludzkiej komunikacji. Ile tarcia potrzeba, aby naprawdę się porozumieć?
Polifonia narracji
Warszawskie Obserwatorium Kultury, ul. Marszałkowska 34/50, Warszawa

widok wystawy Polifonia narracji





