Zofia Kulik studiowała na Wydziale Rzeźby na warszawskiej ASP, gdy wykładał na niej Oskar Hansen. Jego teoria Formy Otwartej zakładająca, iż dzieło nie musi być skończonym, gotowym obiektem zainspirowała ją do własnych poszukiwań, które zakończyły się dyplomem zatytułowanym Zamiast rzeźby. W swojej pracy artystka zrezygnowała z dłuta i klasycznych materiałów rzeźbiarskich, realizując m.in. zbiór fotografii ukazujących działania na ciałach modeli i różnych przedmiotach. Wizualny pamiętnik został następnie wyświetlony w formie projekcji slajdów na trzech ekranach. Właśnie ta część dyplomu stanowi punkt wyjścia do wystawy Zofia Kulik. Zamiast rzeźby. Przypisy. Obok wspomnianej projekcji jej drugim, równie ważnym elementem są tytułowe Przypisy. Efekt spotkań Otwartej Grupy Roboczej reprezentującej osoby z różnych pokoleń i środowisk, które przez kilka miesięcy wspólnie przyglądały się twórczości artystki. Prezentowane teksty, notatki, szkice i materiały dokumentują ich kontakt z dziełem – pierwsze wrażenia, pojawiające się pytania, próby sformułowania koncepcji kuratorskiej oraz refleksje, jak czytać i mówić o sztuce współczesnej, by była dostępna i zrozumiała dla odbiorców.
Zofia Kulik, Otwarta Grupa Robocza, Zofia Kulik. Zamiast rzeźby. Przypisy
Muzeum Fotografii w Krakowie, ul. Rakowicka 22a
Zofia Kulik, z cyklu Zamiast rzeźby, 1968-1971, dzięki uprzejmości Artystki oraz galerii Persons Projects
!["Szpital św. Anny", odc. 144. Audytorka zaskoczyła Wrońskiego. Bez jego wiedzy zatrudniła Radeckiego! [STRESZCZENIE]]()
