Lata 90-te, jakiż to był przełom dla polskiej kultury! Pośród nowych mód, poglądów i technologii, Polska odkryła także rocka w tym samym czasie, w którym powstawał w mitologizowanej Ameryce! Wiedzione nowym wiatrem zmian, w całym kraju nad Wisłą wykwitły zespoły zasłuchane w amerykańskie wzorce: gdański Illusion osadzony w grunge’u i hardcorze, krakowski Dynamind i poznański Flapjack łączyły hardcore z rapem, zaś w Warszawie Houk łączył grunge z wpływami reggae.
Różnie potoczyły się losy zespołów z tamtych czasów, niektóre działają nieprzerwanie przez cały czas, kolejne funkcjonują z przerwami, inne zakończyły swój żywot i dopiero teraz przypominają o sobie. Houk należy do trzeciej grupy, w 2026 przerywając długą ciszę, przypominając okolicznościowym koncertem o rocznicy wydania płyty ’Generation X’. Symbolicznie na swój powrót wybrali miejsce, gdzie wszystko się zakwitło i wyrosło: klub Stodoła w Warszawie.
Wieczór otworzył Waluś Kraksa Kryzys, służący tutaj jako pomost między współczesną sceną „młodego” rocka i „starą gwardią”. Po jego sprawnym i całkiem porywającym młodszą publikę występie, na scenę Stodoły wkroczył Darek ’Maleo’ Malejonek w grunge’owo-hiphopowej kreacji, prowadzący byłych muzyków Ahimsy, tworzących skład HOUK na płycie ’Generation X’ z 1995 – i to właśnie ten okres był silnie reprezentowany repertuarem, choć nie zabrakło energetycznych przebojów z ’Transmission Into Your Heart’ (1994). No właśnie – energia, to słowo definiuje pierwszy po latach występ Houk! Od razu weszli na wysoki poziom wykonawczy i nie odpuścili aż do końca, lawirując między mocnym rokiem, odjechaną psychodelią i pogodnym reggae. A wszystko w pełnej pozytywu energii i kunsztem wykonawczym.
Od razu słychać, iż muzycy nie stracili kontaktu z fizyczną sceną: przez lata działali z takimi artystami i zespołami jak Hey, Kayah, Elvis Deluxe, The Black Tapes czy Maleo Reggae Rockers albo 2Tm2,3 – więc nie ma tutaj mowy o stagnacji czy estradowej emeryturze! Panowie nie zostali wyrwani siłą z domowych pieleszy żeby wspólnie zagrać, ten jeden raz…, ale są graczami podtrzymującymi kondycję, i to czuć – w swobodzie zachowania na scenie, w naturalnym kontakcie z publiką i komunikacji między samymi artystami.
Zespół uczciwie podzielił program koncertowy pomiędzy „przebojowe” płyty: z ’Transmission Into Your Heart’ zabrzmiały „Techno” Natural Way”, „No Time To Lose, „Soul Ammunition”, „Why?… (Dancing in the Light)” i zamykający główny set, nastrojowo spirytualny „Transmission Into Your Heart”, z kolei ’Generation X’ reprezentowały utwór tytułowy, brzmiący jak manifest, zarówno w studiu jak i na żywo „Pieniądz”, „Love”, „Woman”, „Wstań”, „Sleep” czy radosny w brzmieniu u ciężkawy w tekście utwór „Żyję w tym mieście”. Okres nagrań sprzed zatrudnienia muzyków Ahimsy, czyli płytę 'Soul Ammunition’ reprezentował jeden utwór, „(Whata) Confusion”, wyznaczający środek występu. Rodzynkiem spoza autorskiego repertuaru było „Redemption Song” Boba Marleya, zagrane przez Maleo samego na scenie z gitarą, po czym radośnie podsumował wieczór.
Rozochocona publika nie chciała zbyt gwałtownie wypuścić muzyków, więc na bis… powtórzyli „Natural Way”.
Po takim koncercie mocno trzymam kciuki za pełnowymiarowy powrót HOUK, bo Panowie udowodnili, iż mają werwę i kondycję!















