W tegorocznym programie Timeless Film Festival Warsaw Ameryka Łacińska staje się mocnym punktem na naszej filmowej mapie. To region, który dzięki wspólnym językom – hiszpańskiemu i portugalskiemu – stworzył unikalną cywilizację, od ponad stu lat czerpiącą z bogactwa lokalnej literatury, muzyki i prastarych tradycji.
Dziś przybliżamy dwie sekcje, które pozwolą Wam zanurzyć się w tym niezwykłym, pełnym kontrastów świecie.
Buñuel w Meksyku: część 1
Choć Luis Buñuel kojarzony jest głównie z europejską awangardą, to właśnie w Meksyku spędził aż 36 lat życia i zrealizował lwią część swojej filmografii – aż 20 z 32 tytułów. Jego przyjazd do tego kraju w 1946 roku był wynikiem zawodowego fiaska w USA. Hollywoodzcy producenci, nieufni wobec „radykalnego surrealisty”, sprowadzili go do roli pracownika działu dubbingu. Dopiero meksykański przemysł filmowy, choć rygorystyczny i komercyjny, dał mu realną szansę powrotu za kamerę.
Meksykański etap Buñuela to fascynująca gra z ograniczeniami. Reżyser musiał lawirować między wymaganiami producentów, cenzurą a własną artystyczną bezkompromisowością. Efektem tej symbiozy są filmy, które pod maską kina popularnego – melodramatu czy komedii – przemycają najbardziej perwersyjne i surrealistyczne wizje mistrza.
W ramach pierwszej części naszej retrospektywy zobaczymy:
"Zapomniani" (reż. Luis Buñuel, Meksyk, 1950) – wstrząsający, neorealistyczny portret marginesu społecznego miasta Meksyk, który przywrócił Buñuelowi światową sławę.
"On" (reż. Luis Buñuel, Meksyk, 1953) – studium chorobliwej zazdrości i kapitulacji wobec własnych lęków; jeden z ulubionych filmów samego reżysera.
"Zbrodnicze życie Archibalda de la Cruz" (reż. Luis Buñuel, Meksyk, 1955) – apogeum symbiozy Buñuela z kinem gatunkowym; absurdalnie wesoła, a zarazem perwersyjna opowieść o fantazjach i zbrodni.
Klasyczne kino latynoskie
Po zeszłorocznym skupieniu na Brazylii i Meksyku, w tym roku rozszerzamy festiwalowe horyzonty. Do filmowego krajobrazu dołącza trzeci gigant – Argentyna, a także wybitne produkcje z państw takich jak Boliwia, Kuba i Kolumbia. To kino, które z równą siłą operuje dramatem, co bezwzględną komedią, oddając nierozwiązane konflikty charakteryzujące ten region.
Z przyczyn niezależnych od organizatora z programu sekcji został usunięty film "Dom Anioła".
W sekcji zaprezentowane zostaną:
"Tango Bar" (reż. John Reinhardt, USA, Argentyna, 1935) – absolutna legenda. Ostatni film króla tanga, Carlosa Gardela, który zginął tragicznie przed premierą. To stylowe pożegnanie z epoką i wielkim artystą.
"Rio, 40 stopni" (reż. Nelson Pereira dos Santos, Brazylia, 1955) – kamień milowy Cinema Novo. Chronologiczny zapis jednego gorącego dnia w Rio de Janeiro, od faweli po luksusowe plaże.
"Krew kondora" (reż. Jorge Sanjinés, Boliwia, 1961) – jeden z najważniejszych filmów politycznych w historii kontynentu. Surowa, czarno-biała opowieść o walce rdzennej ludności o przetrwanie i godność.
"Ręka w potrzasku" (reż. Leopoldo Torre Nilsson, Argentyna, Hiszpania, 1961) – duszny, gotycki dramat o rodzinnych tajemnicach ukrytych za fasadą mieszczańskiej moralności. Film nagrodzony w Cannes.
"Macunaima" (reż. Joaquim Pedro de Andrade, Brazylia, 1969) – legendarny film, który zamyka nurt cinema novo, a zarazem prześciga go pod względem szaleństwa formy i ambicji w próbie przedstawienia charakteru kraju-kontynentu wielu ras i kultur.
"Twierdza cnoty" (reż. Arturo Ripstein, Meksyk, 1973) – wstrząsające studium izolacji. Historia ojca, który przez 18 lat więzi swoją rodzinę w domu, by chronić ją przed „zepsuciem” świata zewnętrznego.
"Przepiórki w płatkach róży" (reż. Alfonso Arau, Meksyk, 1992) – zmysłowa uczta dla fanów realizmu magicznego. Film, w którym emocje bohaterki przenikają do potraw, zmieniając życie wszystkich, którzy ich skosztują.
"Strategia ślimaka" (reż. Sergio Cabrera, Kolumbia, Włochy, Francja, 1993) – genialna, gorzka komedia o mieszkańcach kamienicy, którzy w obliczu eksmisji decydują się na najbardziej absurdalny i heroiczny czyn, jaki można sobie wyobrazić.
"Lista kolejkowa" (reż. Juan Carlos Tabio, Hiszpania, Kuba, Francja, Meksyk, Niemcy, 2000) – absurdalna i ciepła komedia prosto z Hawany. Co się dzieje, gdy grupa ludzi utknie na dworcu autobusowym? Zaczynają budować własną, idealną rzeczywistość.
"Cień" (reż. Rodrigo Moreno, Argentyna, Francja, Niemcy, Urugwaj, 2006) – argentyńska propozycja, która buduje napięcie w niemal absolutnej ciszy, prowadząc widza ku dramatycznemu i zaskakującemu finałowi.
Bilety i pełny program festiwalu: https://timelessfilmfestival.pl/pl/program/
Na skróty: "Twierdza cnoty"















