Geometria w sztuce nigdy nie była wyłącznie kwestią formy. Za linią, kwadratem czy kątem kryją się sposoby porządkowania świata, ale także próby jego przekraczania. To, co na pierwszy rzut oka wydaje się chłodne i racjonalne, może stać się narzędziem opisu emocji, polityki, energii, czasu czy doświadczenia przestrzeni. Geometryczny język pozwala zarówno budować porządek, jak i świadomie go zakłócać. Punktem wyjścia dla wystawy jest twórczość Henryka Stażewskiego i jego przekonanie o geometrii jako uniwersalnym języku sztuki. W kolejnych dekadach język ten podlegał nieustannym przeobrażeniom, a jego pozorna racjonalność stawała się narzędziem znacznie wykraczającym poza autonomię formy.
W pracach Krzysztofa Wodiczki, Jarosława Kozłowskiego, Józefa Robakowskiego, Ryszarda Waśki, Teresy Tyszkiewicz i Natalii Brandt geometryczne struktury wchodzą w dialog z polityką i ideologią, energią i komunikacją, czasem i przestrzenią, a także z emocją, przypadkiem i chaosem. Geometria ujawnia się tu więc nie jako zamknięty system reguł, ale jako żywy język, który pozwala nieustannie sprawdzać granice między harmonią a zakłóceniem, porządkiem a chaosem, tym, co materialne, i tym, co pozostaje poza bezpośrednim spojrzeniem. To, co wydaje się czystą formą, okazuje się nośnikiem znacznie szerszych pytań o sztukę, rzeczywistość i sposoby jej poznawania.
Kosmiczna geometria
Fundacja Profile, Warszawa, ul. Franciszkańska 6
Natalia Brandt, Kształty gramatyczne, 2006
