No ale wracając do tematu to potwierdzam to co napisałes. Opus magnum to środek twórczości - dla mnie Relic Danes i Osameli to szczyt ich grania. Zdecydowanie najłpynniej manewrują tam między gothic, doomem i folkiem grając jednocześnie każdy z tych stylów razem a nie obok siebie. Debiut i dwojka to fajny death doom z okazjonalnymi motywami ludowymi też bardzo lubię. Themes nie słyszałem z 10 lat... Nie wiem czemu. Navaz i Smutnice bardzo fajne, ale to już takie bardziej bezpieczne granie, dalej doznaniowe ale bez ognia.
Pomysł z nagraniem ich najlepszych utwrów po polsku i po czesku bardzo mi się spodobał, niby to samo ale w trochę innym wydaniu. Często wracam.
Obowiązkowe oceny:
1996 - Iron - 8/10
1998 - Behind the Shadows - 8/10
2000 - Themes - 7/10
2004 - Relic Dances - 10/10
2006 - Osamělí [EP] - 10/10
2011 - Návaz - 8/10
2018 - Smutnice - 7/10
2024 - Jiná - jeszcze brak.
Warto jeszcze wspomnieć o zespole Forgotten Silence w którym wokalistka i skrzypek z SSOGE pogrywali. Zaczynali od avant-gardowego prog death metalu, w między czasie mieszając to avant-proga, jazz techniczny thrash czy inne elektroniki. Ostatnie 3 album to progresywny rock wysokiej jakości. Momentami wchodzą w podobne SSOGE melodie by potem złamać to jazz-fusionowym wtrętem albo zakeconym riffem. Temat bym założył ale nikogo tu raczej nie zaciekawi. Może Ciebie?
iframe
Statystyki: autor: pp3088 — 9 min. temu















