FOCUS – trzecia odsłona kolekcji Sylwi i Piotra Krupów – i intrygujące Choreografie okrucieństwa

W nowym sezonie Krupa Art Foundation prezentuje dwa znaczące projekty: trzecią odsłonę wystawy z kolekcji Sylwii i Piotra Krupów – FOCUS na kolekcję | on collection oraz kameralną, ale intensywną w przekazie ekspozycję Choreografie okrucieństwa. Obie wystawy, mimo różnej skali, łączy jedno: wnikliwe spojrzenie na współczesne doświadczenie różnego rodzaju relacji, które budujemy z otaczającym światem.

FOCUS to wystawa prezentująca wybrane dzieła, zakupione niedawno do zbioru Sylwii i Piotra Krupów, z których większość powstała na przestrzeni ostatnich kilku lat. Ekspozycja skupia się na sztuce bardzo aktualnej, tworzonej tu i teraz – w świecie, który nieustannie przyspiesza, zmienia się i wielokrotnie wymyka jednoznacznym diagnozom. Współczesna scena artystyczna rozwija się wielokierunkowo, a jej bogactwo tematów i praktyk czyni niemożliwym uchwycenie jednego wspólnego nurtu.

Trzecia odsłona kolekcji to również kolejny etap w pracy nad interpretacją zbiorów w niej zgromadzonych. Po dialogu prac historycznych i współczesnych przygotowanym przez Stacha Szabłowskiego (2023) oraz niezwykłej odsłonie kuratorowanej przez dzieci (2024), tym razem to zespół merytoryczny Fundacji wraz z kolekcjonerką Sylwią Krupą przejmuje rolę kuratorską. FOCUS ogniskuje się na relacjach – pomiędzy instytucją a kolekcją, pomiędzy osobą kolekcjonerską a dziełem, pomiędzy kolekcją a tymi, którzy ją współtworzą: osobami artystycznymi, innymi podmiotami świata sztuki oraz kontekstami, w których prace powstają i funkcjonują. Przedmiotem refleksji staje się perspektywa i przyglądanie się w wyższej rozdzielczości rozproszonym formom artystycznej ekspresji.

Wystawa Choreografie orkucieństwa łączy praktyki artystyczne trzech przedstawicielek młodego pokolenia – francuskiej artystki Chloé Arrouy oraz duetu Kobiety Anteny (Agata Lankamer i Agata Konarska) – z historycznymi obiektami Tadeusza Kantora. Mimo różnic pokoleniowych i odmiennych mediów, dzieła te spaja wspólne zainteresowanie ciałem jako miejscem przemocy, performansu i pamięci – zarówno materialnej, jak i cyfrowej.

U podstaw Choreografii okrucieństwa leży również idea życia jako teatru – gdzie płeć, trauma i intymność są odgrywane zarówno dzięki obiektów materialnych, jak i cyfrowych symulacji. Rzeźby stają się aktorami, narzędzia zamieniają się w scenariusze, a widz zostaje zaproszony do scenografii napięcia – w której pragnienie i odraza zawsze współistnieją. Dialog pomiędzy historycznymi i współczesnymi perspektywami na władzę, uwydatnia powracające schematy: podatność na zranienie i opór – zmaterializowanymi w obiektach, które choć pozornie nieożywione, naładowane są performatywną i emocjonalną intensywnością.

Obie wystawy realizowane są równolegle – od 30 stycznia do 3 maja 2026 roku – i można je oglądać we Wrocławiu. Więcej informacji na stronie krupaartfoundation.pl