Choć Alina Szapocznikow i Nairy Baghramian posługują się odmiennymi językami rzeźbiarskimi, to łączy je zadawanie pokrewnych pytań o ludzką figurę, kruchość i podatność na zranienie. Wystawa w Zachęcie po raz pierwszy zestawia twórczość dwóch rzeźbiarek, ukazując różne sposoby opowiadania o ludzkim ciele. Znalazło się na niej ponad 30 prac Aliny Szapocznikow z lat 1959–1972, obejmujących rzeźby, rysunki, grafiki i fotografie – m.in. wczesne realizacje inspirowane formami biologicznymi, rzeźby wykonywane na podstawie odlewów własnego ciała czy późniejsze cykle Nowotwory i Zielnik, stanowiące refleksję nad śmiertelnością, pamięcią i upływem czasu. W dialog z dziełami Szapocznikow wchodzą prace Baghramian z cyklu Scruff of the Neck, przywodzące na myśl protezy dentystyczne i aparaty ortodontyczne. Traktując historyczne sale Zachęty jak parę szczęk lub aparat mowy, artystka postrzega instytucję jako metaforę społecznego organizmu i skłania do refleksji nad systemami kontroli oraz cielesnym doświadczeniem przestrzeni.
Alina Szapocznikow/Nairy Baghramian
Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki, pl. Małachowskiego 3, Warszawa
Alina Szapocznikow przy pracy Duża plaża (1968), fotograf nieznany, 1968, negatyw czarno-biały, archiwum Aliny Szapocznikow, dzięki uprzejmości The Estate of Alina Szapocznikow/ Galerie Loevenbruck, Paryż, nr inw.: ASDOC5368
Nairy Baghramian, Scruff of the Neck, 2016, dzięki uprzejmości artystki oraz Hauser & Wirth, Marian Goodman Gallery, kurimanzutto
![Violetta Villas podbiła Las Vegas. Tak rodziła się legenda polskiej diwy [FRAGMENT KSIĄŻKI]](https://cdn.kultura.onet.pl/1/8ejk9lGaHR0cHM6Ly9vY2RuLmV1L3B1bHNjbXMvTURBXy8xYWU4OTRkNC1kMjNjLTQyZDgtOWE1ZS0yZTMxZDE5NDJkODUuanBlZ5KVAwDNAcDNEZTNCeOTBc0JYM0GQN4AAqEwB6ExBA)
