Barbara Mydlak | Za dnia przyszła noc

miejsce: Galeria Szewska 16
wernisaż: 4.03.2026, godz. 17.00
czas trwania wystawy: 5-29.03.2026

Zespół kuratorski:

Natalia Czarcińska
Jerzy Muszyński
Dorota Tarnowska-Urbanik

Zasłony – obiekty, które sytuują się pomiędzy. To reaktywne membrany funkcjonujące na styku światła i ciemności oraz tego, co zewnętrzne, i tego, co intymne. To byty liminalne, przebywające ani tu, ani tam, w permanentnym stanie zawieszenia [1]. Usytuowane w bezczasie, na granicy przed i po, symbolicznie ustanawiają próg świata żywych i umarłych. Oddzielają scenę i widownię, fikcję i rzeczywistość. Wyznaczają początek i koniec przedstawienia. Uchylenie zasłony sprawia, iż stajemy się obserwatorami lub czynnymi uczestnikami zdarzenia. Wprowadzenie odwrócenia dnia i nocy jest dla mnie gestem symbolicznym i może funkcjonować jako forma przejścia lub przeniesienia do innego świata.
B.M.

Barbara Mydlak (ur. w 1987 r. w Biłgoraju) jest artystką działającą pomiędzy Polską a Belgią, w tej chwili mieszkającą w Gandawie. Tworzy obiekty organiczne m.in. z celulozy pozyskiwanej z „odrzuconych” roślin, których pochodzenie oraz zastosowanie, a także pigmenty, zapachy, ich adekwatności lecznicze, czy mechanizmy obronne determinują formę oraz znaczenie instalacji, często rozbudowywanych o warstwę filmową, fotografię, dokumentację procesu i badań, dźwięk lub elementy interaktywne.

Jej twórczość rozwija się w długofalowych cyklach i jest silnie związana z naturą oraz tradycjami regionalnymi południowo-wschodniej Polski, gdzie dorastała. Sięgając do doświadczeń autobiograficznych, w swoich pracach podejmuje wątki zapominania i modyfikacji wspomnień, a także rytuałów związanych z chorobą, uzdrawianiem, śmiercią, wzrostem i procesami rozkładu.

Studiowała archeologię na Uniwersytecie Warszawskim, ukończyła Wydział Sztuk Wizualnych Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi; w 2024 roku obroniła doktorat na Uniwersytecie Artystycznym im. M. Abakanowicz w Poznaniu. Jej projekty były ostatnio prezentowane m.in. na Venice Production Bridge w ramach Biennale w Wenecji oraz w National Centre for the Performing Arts (NCPA) w Pekinie. Jest finalistką COAL Prize 2023 w Paryżu oraz laureatką grantów m.in. Centre National du Cinéma et de l’image animée (CNC) we Francji (2025) oraz Arts Decree (Kunstendecreet) we Flandrii (2024).