Gościem Justyny Sobolewskiej w nowym odcinku wideokastu „Polityka o książkach” jest Adam Wajrak, najsłynniejszy polski przyrodnik, dziennikarz i autor bestsellerów, takich jak „Wilki” i „Kuny za kaloryferem”. Tym razem zamiast stosu lektur w studiu pojawiły się plecak i stare aparaty. Wszak dzika natura i literatura uczą nas uważności.
Jak pasja do świata zwierząt przeplata się z pasją do czytania? Dlaczego Puszcza Białowieska nie powinna być traktowana jak unikatowa wyspa, ale norma, do której powinni dążyć wszyscy zatroskani o ekologię? Adam Wajrak zdradza też swoje niezwykłe odkrycie: dlaczego żubry pachną świeżym mlekiem i jakiej „dobrej opowieści” potrzebuje Wisła, żebyśmy dostrzegli w naszej rzece polską Alaskę. Usłyszycie, dlaczego ochrona przyrody w Polsce zaczyna się od zrozumienia rzeki i dlaczego spływ Wisłą może być taki ciekawy.
Wracamy też do fundamentów: usłyszycie płomienną obronę, której doczekał się Henryk Sienkiewicz. Wajrak, choć krytykuje go za wizję puszczy jako „niegospodarnego gnicia”, broni go jako mistrza pióra. Literatura przygodowa ukształtowała wyobraźnię Wajraka. Nam opowiada o obsesji na punkcie paleontologii: mały Adam tropił dinozaury na warszawskim podwórku. Wyznaje też, jaki wpływ wywarli na niego Rudyard Kipling, Juliusz Verne.
Wajrak wspomina też niezwykłą rolę, jaką odegrała Wisława Szymborska, która osobiście lobbowała za jego debiutem, oraz „nieprzegadane” pisanie o naturze, z którego słynął Kornel Filipowicz. Dowiecie się, jak wspólna walka o takie miejsca jak Dolina Rospudy połączyła świat poezji i nauki. Odkrywamy też historię dorastania na jednym podwórku z niezwykłym sąsiadem – był nim Jacek Kuroń. Adam poleca jego książkę „Wiara i wina”, wspominając Kuronia jako pedagoga, który o dzieciach z bloku wiedział absolutnie wszystko. To również kompendium wiedzy o tym, jak ptaki polskie, książki dla dzieci i fotografia analogowa mogą pomóc nam zwolnić i zrozumieć świat na nowo.
W rozmowie powracają prócz tego literackie „cegły”, z którymi nasz gość po prostu „żyje”. Dowiecie się, dlaczego „Rękopis znaleziony w Saragossie” Jana Potockiego to dla niego lektura obowiązkowa podczas lotów do Hiszpanii, oraz dlaczego do „Mistrza i Małgorzaty” Bułhakowa wraca stale, testując różne przekłady tego arcydzieła.
To nie tylko rozmowa o książkach, ale przede wszystkim wielka lekcja zachwytu nad tym, co dzikie i nieodkryte. Zapraszamy do oglądania i wspólnej podróży w głąb natury!
🔎 Z tego odcinka dowiesz się:
1. Jak Wisława Szymborska „sterroryzowała” wydawnictwo, żeby świat w końcu mógł przeczytać pierwszą książkę Wajraka, i dlaczego Jacek Kuroń okazał się sąsiadem idealnym?
2. Czy kuchnia w bloku może stać się domem dla bociana?
3. Żubry pachną najprawdziwszym, świeżym mlekiem u babci, natomiast nasza Wisła to taka tajemnicza „polska Alaska”.
🔎 Oś czasu:
00:00 – Najciekawsze fragmenty
02:17 – Czytanie kontra informacyjny pęd
06:16 – Sienkiewicz a Puszcza Białowieska
14:11 – Żoliborz i dinozaury w Warszawie
19:45 – Jak pisać o przyrodzie?
31:42 – Jacek Kuroń: sąsiad idealny
36:13 – Bocian w kuchni i domowe zoo
40:47 – Konopnicka i waleczne chomiki
43:07 – Puszcza: natura jako norma
47:50 – Jak Szymborska wydała Wajraka?
52:54 – Dzika Wisła: polska Alaska
54:36 – Dlaczego żubry pachną mlekiem?
Adam Wajrak przygotował listę ważnych dla niego książek, których nie przyniósł , ale o których rozmawiamy:
1) Sienkiewicz, „Potop" (wracam i jest super)
2) "Ogniem i mieczem" ( też wracam)
3) Rudyard Kipling, "Takie sobie bajeczki" (wróciłem niedawno i super)
4) Karol May, „Winnetou". (próbowałem wrócić nie dało rady)
5) James Oliver Curwood, "Szara wilczyca", "Łowcy wilków", "Łowcy złota i później ta kontynuacja Łowcy Przygód Haliny Borowikowej (wszystko daje radę)
6) Jack London, "Biały Kieł", "Odyseja północy", "Zew Krwi”, daje ciągle daje radę i uwielbiam
7) Kornel Makuszyński, "Szatan z siódmej klasy", "Cielęce lata" (uwielbiałem, ale ostatnio odkryłem jakim był zwierzęcym antysemitą i jeszcze na dodatek popierał budowę kolejki na Kasprowy i już go nie lubię
9) Wacław Korabiewicz, „Zwierzaki” (tak urocze, iż chyba z tym umrę)
10) Alina i Czesław Centkiewiczowie, "Fridtjof, co z ciebie wyrośnie? O Nansenie" i "Człowiek, o którego upomniało się morze” - o Amundsenie, (jeszcze nie próbowałem wrócić)
11) Michał Bułhakow, „Mistrz i Małgorzata”, "Fatalne jaja i inne opowiadania" (zawsze wracam i zawsze super)
12) Jerzy Kosiński „Malowany ptak” (boję się wrócić i chyba nie wrócę)
13) Jacek Kuroń „Wiara i Wina” (muszę wrócić )
14) Zbigniew Nienacki , cała seria „Pan Samochodzik” (ciekawe byłoby wrócić)
15) Alfred Szklarski, cała seria przygód Tomka (zajrzałem i przeczytałem o Saly narzeczonej Tomka i się trochę wzruszyłem jakie to cudownie naiwne)
16) Kurt Vonnegut „Kocia kołyska”, „Śniadanie mistrzów”, „Rzeźnia numer pięć” (ostatnio zajrzałem do śniadania i było dziwnie)
17) Gabriel Marquez , "Sto lat samotności” (może zajrzę)
