20–26 kwietnia

magazynszum.pl 4 godzin temu

Gdańsk

W przestrzeni Grid Arthub otworzy się w sobotę (25.04) kuratorowana przez Karolinę Połom i Macieja Bychowskiego zbiorowa wystawa Czym się dzielimy, realizowana w ramach projektu Siewy – autorskiego programu galerii wspierającego lokalną kulturę. Metafora wiosennych prac rolniczych i zasiewu staje się punktem wyjścia do refleksji nad wymianą, współpracą i przepływem zasobów w środowisku twórczym, traktując działania artystyczne jako formę wzrostu i rozprzestrzeniania idei. W przestrzeni galerii powstanie wspólny obiekt o podwójnej funkcji, który jednocześnie działa jako praca artystyczna i miejsce spotkania, gromadzące artefakty przekazane przez uczestników projektu, a całość uzupełniają prace zaproszonych artystek i artystów, m.in. Honoraty Martin, Dominiki Skutnik i Michała Łagowskiego.

Gorzów Wielkopolski

Zbiorowa wystawa Ruchome habitaty, kuratorowana przez Dianę Fiedler i Ewę Kuleszę, otworzy się w piątek (24.04) w Miejskim Ośrodku Sztuki w Gorzowie Wielkopolskim. Ekspozycja koncentrować się będzie na doświadczeniu niestabilności, w którym przestrzenie i tożsamości tracą trwałość, stając się procesami zależnymi od pamięci, relacji i wyobraźni. Prezentowane prace międzynarodowego grona osób artystycznych podejmować będą temat przejściowości habitatów, rozumianych jako tymczasowe układy tworzone z fragmentów doświadczeń, języków i wspólnot.

Tymek Jezierski, „Lista rzeczy do zapomnienia”, dzięki. uprzejmości galerii Szałfynster

Katowice

W galerii Szałfynster w Katowicach otworzy się w piątek (24.04) wystawa Lista rzeczy do zapomnienia Tymka Jezierskiego, kuratorowana przez Kaję Werbanowską. Znajdą się na niej najnowsze obrazy artysty, długo znanego przede wszystkim jako ilustrator i plakacista, a od kilku lat koncentrującego się właśnie na praktyce malarskiej. W nowych pracach Jezierski przygląda się kryzysowi języka, pamięci oraz systemów porządkowania rzeczywistości, wykorzystując motywy nieczytelnych list i rozmytych map, w których znaki tracą swoją funkcję informacyjną i stają się zapisem niepewności. Prace zyskują dodatkowy wymiar poprzez samo miejsce prezentacji, stając się symbolicznym powrotem artysty w rodzinne strony na Śląsku, akcentując napięcie między przywiązaniem do okolicy i jednoczesnym poczuciem braku silnych korzeni.

Kraków

W najbliższy czwartek (23.04) wystartuje piętnasta edycja Cracow Art Week KRAKERS, odbywającego się w tym roku pod hasłem Łowcy, zbieracze, praktycy przyszłości. Wydarzenie inaugurować będzie wystawa NIE-LUDZKIE Katarzyny Depty-Garapich w MOCAK-u, podejmująca temat relacji człowieka z naturą, podważając przy tym antropocentryczne modele myślenia i proponując perspektywę jedności jako narzędzia emancypacji. W rozbudowanym programie wystaw i wydarzeń warto zwrócić uwagę m.in. na projekt What’s in my bag?! kobieco-queerowego kolektywu Córy Lęku, powstałego dwa lata temu w kontrze do samotnego i patriarchalnego modelu akademickiego, prezentowany w przestrzeni Art Industry Standard. Warto wybrać się również do galerii Rooter, gdzie zobaczymy solową wystawę Patrycji Zelek, artystki i rolniczki, która w swojej praktyce twórczej czerpie z doświadczenia pracy w gospodarstwie, a także galerii Jak Zapomnieć, która zaprezentuje zbiorową wystawę The Shape of a Scar z udziałem Aleksandry Olszar, Olivii Rosy, Kornela Leśniaka, Michała Iwańskiego i Michała Malińskiego.

1
Krytyka 17.04.2026

Tylko i aż sztuczna ineligencja. „AI – algorytmy iluzji” w Centrum Kultury Zamek w Poznaniu

Łukasz Białkowski

Z kolei w sobotę (25.04) w przestrzeni Pałacu Nieśmiertelności przy ul. Krakowskiej 13/1 otworzy się wystawa zbiorowa Unknown Field, współkuratorowana przez autorski system AI, badająca rolę nieznanego we współczesnych praktykach artystycznych na styku malarstwa, rzeźby, instalacji oraz systemów algorytmicznych. Znajdą się na niej prace Ewy Wes, Grzegorza Bugaja i Radima Korosa, w których technologia nie pełni funkcji ilustracyjnej, ale staje się medium przekształcającym procesy interpretacji i ujawniającym napięcia między porządkiem wiedzy a jego destabilizacją. Wystawa zakłada obecność AI jako współkuratora wprowadzającego element nieprzewidywalności i zakłócenia w strukturze zestawień prac, przesuwając akcent z interpretacji ku doświadczeniu i negocjacji znaczeń.

Lublin

Druga wystawa z cyklu Praktyki sztuki w czasie wojny otworzy się w Galerii Labirynt w piątek (24.04), a jej bohaterem będzie Stanislav Turina, zeszłoroczny laureat Nagrody Artystycznej im. Kazimierza Malewicza. Kuratorowana przez Katerynę Iakovlenko ekspozycja o kilku alternatywnych tytułach – To niebo nic o mnie nie wiedziało lub Kilka pomysłów naturalnej wielkości na wystawę lub Między ziemią a ziemią lub Ta wystawa nic mi nie dała lub Zamiast złej spowiedzi lub To nie są sny to sztuka na sali lub Odcisk paznokciarozwija wcześniejsze projekty artysty realizowane w Kijowie, łącząc w jednej przestrzeni rozproszone wątki dotyczące języka sztuki i jego funkcjonowania w warunkach wojny. Prace odnoszące się do doświadczenia straty i przemocy zestawione zostaną z realizacjami skupionymi na codziennych gestach i decyzjach podejmowanych w sytuacji względnego bezpieczeństwa. Wystawa przyjmie formę otwartej struktury, w której wielość tytułów i znaczeń podważa możliwość jednoznacznego opisu, kierując uwagę na niepewność jako naczelną zasadę współczesnego doświadczenia.

Stanislav Turina, „Nastia, nie chcę, żebyś umarła”, 2019, kadr z wideo, dzięki uprzejmości Galerii Labirynt

Poznań

W poznańskim artist-run space Pani Domu przy ul. Niegolewskich 7/7 otworzy się w piątek (24.04) solowa wystawa Kamila Kukli Silva. Zobaczymy na niej obrazy, gwasze i rzeźby budujące tytułową „knieję” jako symboliczną, niepokojącą przestrzeń wyobraźni artysty.

1
Rozmowy 27.05.2022

Opowieść poprzez przestrzeń. Rozmowa z Krzysztofem Mętlem i Mateuszem Piestrakiem (galeria Pani Domu)

Tomek Pawłowski-Jarmołajew

Sopot

W piątek (24.04) w Państwowej Galerii Sztuki otworzy się wystawa Dialog i co z niego wynika, zestawiająca prace Stanisława Horno-Popławskiego i Olafa Brzeskiego, przygotowana przez Annę Marię Leśniewską. W zderzeniu twórczości artystów reprezentujących różne pokolenia, wspólnym polem jest medium rzeźby. Prace Horno-Popławskiego i Brzeskiego ukazują napięcie między klasycznym podejściem do materii a współczesnymi strategiami, w których rzeźba staje się narzędziem analizy kondycji człowieka i rzeczywistości. Wystawa znosić będzie przy tym hierarchię obiektów, angażując odbiorców w bezpośrednią relację z dziełami i podkreślając performatywny, relacyjny wymiar rzeźby.

Na dialogu między tradycją tkaniny artystycznej a jej współczesnymi reinterpretacjami koncentrować się będzie otwierana tego samego dnia (24.04) wystawa Nie wymyśliłam nic z udziałem Józefy Wnukowej, Zuli Strzeleckiej, Karoliny Balcer i Irminy Staś, kuratorowana przez Karolinę Połom w Splot Gallery. Ekspozycja wychodzi od dziedzictwa tzw. szkoły sopockiej i praktyk Wnukowej oraz Strzeleckiej, ukazując ich związki z rzemiosłem, lokalnym dziedzictwem i odbudową powojennego Gdańska, a także osobisty, emocjonalny stosunek do rzeczywistości. W zestawieniu ze współczesnymi pracami Balcer i Staś tkanina staje się medium krytycznym, służącym analizie relacji społecznych, tożsamości i napięć między prywatnym a politycznym.

Thomas Bayrle, „Liczący ziemniaki”, 1968, druk, tapeta, kolekcja CSW Znaki Czasu w Toruniu

Toruń

W toruńskim Centrum Sztuki Współczesnej „Znaki Czasu” otworzy się w piątek (24.04) wystawa Słodkiego, miłego życia. Między sztuką, konsumpcją i rzeczywistością społeczną, kuratorowana przez Paulinę Brzuskiewicz-Kuhn i Natalię Cieślak we współpracy z Aleksandrą Wantuch, na której znajdą się prace m.in. Niki de Saint Phalle, Karola Radziszewskiego, Natalii LL i Ai Weiweia. Ekspozycja przyglądać się będzie motywom konsumpcji w sztuce od czasów pop-artu po współczesność, analizując związki między pragnieniem, estetyką reklamy oraz mechanizmami kultury masowej i stawiając pytania o to, w jaki sposób konsumpcja kształtuje wyobrażenia szczęścia i jak zmieniające się ikony kultury wizualnej wpływają na postrzeganie rzeczywistości.

Warszawa

Monograficzna wystawa Teresy Tyszkiewicz Historie, które opowiadają się same otworzy się w czwartek (23.04) w Fundacji Profile. Zobaczymy na niej niepokazywane nigdy wcześniej w Polsce prace artystki z lat 80. Ekspozycja skupi się na charakterystycznej dla Tyszkiewicz pracy z materią, nie tylko na charakterystycznych reliefowych obrazach budowanych z użyciem szpilek, ale też pracach wykorzystujących tkaninę, metal, drewno i przedmioty codzienne. Ukazuje będzie przy tym jej twórczość jako niezależną wobec dominujących nurtów, podkreślając jej znaczenie dla współczesnych artystek i rewizji historii sztuki.

1
Krytyka 24.10.2025

Na wskroś. O publikacji „Teresa Tyszkiewicz. Ciało moje jest”

Zuzanna Wilska

Tego samego dnia (23.04) w galerii Bliss otworzy się wystawa Konrada Krzyżanowskiego i Joanny Wierzbickiej Through Veins and Shadows, kuratorowana przez Domenico de Chirico, koncentrująca się na doświadczeniu czasu oraz relacjach między pamięcią, materią i cielesnością. Ekspozycja zestawiać będzie dwa uzupełniające się podejścia do materialności, w których granice między wnętrzem a zewnętrzem, tym, co ludzkie i nieludzkie, pozostają płynne i podlegają ciągłym przekształceniom. W obrazach, fotografiach i wideo Krzyżanowski buduje warstwowe narracje oparte na archiwach osobistych i obrazach znalezionych, podważając stabilność pamięci i wprowadzając napięcie między nostalgią a niepokojem. Wierzbicka z kolei, operując rzeźbą i materiałami organicznymi, traktuje materię jako aktywny nośnik doświadczenia, tworząc formy przywołujące cielesność w stanie przemiany i rozszczelnienia.

Przygotowana przez Annę Czaban i Krzysztofa Gutfrańskiego wystawa Nie woda nie ziemia otworzy się w piątek (24.04) w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski. Ekspozycja koncentrować się będzie na motywie bagna jako przestrzeni zawieszonej między naturą, historią i polityką, traktowanej jako nieoczywiste archiwum przechowujące ślady przemocy i tego, co wyparte. Punktem wyjścia są zarówno zjawiska geologiczne, jak i odniesienia do współczesnych kontekstów „zielonych granic”, w tym na pograniczu polsko-białoruskim, gdzie krajobraz staje się zarazem narzędziem kontroli i przetrwania, potrafi jednocześnie dawać schronienie i utrudniać pomoc. Wystawa analizować będzie ambiwalentny status terenów podmokłych ukazując je jako przestrzeń, która podważa linearne rozumienie czasu i stabilność porządków społecznych.

Zhang Xu Zhan, „Compound Eyes of Tropical”, kadr z filmu, 2022, © Zhang Xu Zhan

Dzień później (25.04) w Muzeum Sztuki Nowoczesnej otworzy się wystawa Przemysława Piniaka Poszło w pięty, przygotowana przez Szymona Maliborskiego, Gabrielę Skrzypczak i Przemka Sowińskiego, stanowiąca pierwszą instytucjonalną próbę szerokiego ujęcia twórczości zmarłego przed rokiem artysty. Ekspozycja rozwija charakterystyczną dla jego praktyki estetykę nadmiaru i autorską mitologię, prezentując szkice, obiekty oraz malarstwo, a także włączając działania performatywne i fragmenty tekstów w formie „zrywek”, które rozszerzają narracyjne uniwersum jego prac. W tworzonych przez Piniaka opowieściach przerysowane postaci funkcjonują w rozpadającej się rzeczywistości miejskiej, gdzie doświadczenie wykluczenia splata się z pragnieniem widoczności i konsumpcyjnymi strategiami przetrwania. Wystawa rozgrywać się będzie symbolicznie między przestrzenią ulicy i domowego zaplecza, podkreślając znaczenie materiałów odzyskanych i przetworzonych oraz relacyjny wymiar praktyki artysty, wzmocniony obecnością głosów jego bliskich.

1
Krytyka 24.11.2023

Narrator z kwadratową głową. O twórczości Przemysława Piniaka

Stach Szabłowski

Wrocław

Kuratorowana przez Magdalenę Lazar i Katarzynę Oczkowską wystawa Dark Paradise. Opowieści wewnętrzne otworzy się w piątek (24.04) w galerii BWA Wrocław Główny. Koncentrować się ona będzie na kategorii potworności, analizując jej związki z cielesnością, tożsamością i normami społecznymi oraz pokazując, jak to, co wyparte i marginalizowane, powraca w nowych formach. Ekspozycja przyjmie postać scenograficznej przestrzeni przypominającej mroczny ogród, w której fascynacja splata się z grozą. Prezentowane w niej realizacje, wykorzystujące różnorodne media, podejmują refleksję nad tym, w jaki sposób monstrualność ujawnia napięcia wpisane w ludzkie doświadczenie i społeczne mechanizmy.

Również w piątek (24.04) w Galerii Entropia otworzy się wystawa Piekło, prezentująca krótkie formy filmowe autorstwa czternastu artystek i artystów związanych z Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu, studiujących w 3 pracowni Filmu Eksperymentalnego. Na ekspozycji kuratorowanej przez kierującego nią Piotra Bosackiego filmy o abstrakcyjnym raczej niż narracyjnym charakterze prezentowane będą w przestrzeni przypominającej jednocześnie bajkowy antykwariat z telewizorami i pokój zdziwaczałego dziecka. Tytułowe piekło przyjmuje w prezentowanych pracach różne postaci, raz bliższe obrazom Boscha, raz króliczej norze instagramowych rolek.

Wystawa finałowa 12. Konkursu Najlepszych Dyplomów Sztuki Mediów superuser_do, organizowana we współpracy z Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu, otworzy się tego samego dnia (24.04) w Centrum Sztuki WRO. Ekspozycja zaprezentuje wybrane dyplomy z ośmiu publicznych uczelni artystycznych w Polsce, tworząc przegląd aktualnych strategii i języków sztuki mediów oraz pole konfrontacji różnych modeli kształcenia. Tegoroczna edycja, odwołująca się do komendy systemowej „sudo”, traktuje osoby artystyczne jako „superuserów”, którzy testują granice systemów technologicznych i społecznych, działając zarówno wewnątrz ich struktur, jak i krytycznie wobec nich.

Idź do oryginalnego materiału