REKLAMA
Zobacz wideo
Aleksandra Szwed zdradziła największą tajemnicę "Rodziny zastępczej". "Było osiem Śliniaków, ciężko było zastąpić pierwszego"
Ojciec zmienił nazwisko i zaczął nowe życie. Decyzje wpłynęły na przyszłość znanego aktoraNiewiele osób zdaje sobie sprawę, iż ojciec Piotra Fronczewskiego wywodził się z żydowskiej rodziny o nazwisku Finkelsztejn. W obliczu narastającego przed wojną antysemityzmu zdecydował się na chrzest i przyjął nazwisko Fronczewski. Zmiana nazwiska była próbą ochrony rodziny i rozpoczęcia nowego etapu w trudnych czasach.Po wojnie Władysław Fronczewski związał się z warszawskim Teatrem Syrena, gdzie pracował jako organizator widowni. To właśnie tam jego syn po raz pierwszy zetknął się ze sceną. Dzieciństwo spędzone w teatralnym środowisku sprawiło, iż świat kulis stał się dla niego naturalnym otoczeniem.Pierwsze kroki stawiał jako dziecko. Teatr stał się jego drugim domemPiotr Fronczewski urodził się 8 czerwca 1946 roku w Łodzi, ale wychowywał się w Warszawie. Już jako chłopiec pojawiał się na scenie Teatru Syrena, gdzie miał okazję występować obok Adolfa Dymszy. Debiut filmowy zaliczył w wieku 12 lat w produkcji "Wolne miasto" z 1958 roku.Bliskość teatru od najmłodszych lat sprawiła, iż wybór drogi zawodowej był niemal oczywisty. Ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie w 1969 roku. Już wtedy zwracano uwagę na jego dojrzałość sceniczną i wyrazisty styl gry.
Ponad 120 ról i status legendy. Fronczewski stał się jednym z filarów polskiego kinaPo studiach związał się z najważniejszymi warszawskimi scenami, w tym z Teatrem Narodowym, Teatrem Współczesnym i Teatrem Ateneum. Równolegle rozwijał karierę filmową. Na swoim koncie ma ponad 120 ról filmowych i serialowych, które na stałe zapisały się w historii polskiej kinematografii.Widzowie pamiętają go z takich produkcji jak "Akademia pana Kleksa", "Znachor", "Lata dwudzieste… lata trzydzieste…" czy "Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy". Popularność przyniosły mu również seriale, między innymi "Rodzina zastępcza", "Czterdziestolatek", "Polskie drogi" oraz współczesny "Rojst". Jego wszechstronność sprawiła, iż równie przekonująco wcielał się w role dramatyczne, komediowe i charakterystyczne.O pochodzeniu mówi rzadko. Dla widzów najważniejszy pozostaje talentAktor niechętnie publicznie wraca do rodzinnej historii. W centrum jego wizerunku zawsze pozostawała praca i dorobek artystyczny. Choć korzenie Fronczewskiego bywają dla wielu zaskoczeniem, to właśnie talent i konsekwencja uczyniły go ikoną polskiej kultury.Historia jego rodziny pokazuje, iż za wielką karierą często stoją decyzje podjęte wiele lat wcześniej. Praca ojca w teatrze oraz atmosfera sceny stworzyły fundament, na którym zbudował swoją pozycję.







