Polskie kino pogrążyło się w żałobie po śmierci Haliny Kowalskiej, aktorki, która przez dekady oczarowywała widzów swoimi charyzmatycznymi rolami. Zmarła 19 marca 2026 roku w wieku 84 lat, pozostawiając po sobie bogaty dorobek w filmach i serialach, które na zawsze wpisały się w historię polskiej kinematografii.
O odejściu artystki poinformował serwis filmpolski.pl za pośrednictwem Facebooka. Kowalska, urodzona w 1941 roku, była nie tylko utalentowaną aktorką, ale też ikoną komedii, gdzie wcielała się w role energicznych i ponętnych kobiet. Jej śmierć to strata dla wszystkich fanów polskiego kina lat 70. i 80.
Kariera pełna blasku i niedosytu
Halina Kowalska zadebiutowała na dużym ekranie w latach 60., ale to role w komediach Stanisława Barei przyniosły jej największą popularność. Widzowie pamiętają ją jako śpiewaczkę w serialu “Alternatywy 4”, a także z filmów “Nie lubię poniedziałku” czy “Nie ma róży bez ognia”. W tych produkcjach kreowała postacie pełne wigoru i uroku, które stały się symbolem epoki. Nie ograniczała się jednak do komedii. W filmach dramatycznych, takich jak “Kardiogram” czy “Sanatorium pod Klepsydrą”, pokazywała dojrzałą kobiecość i zmysłowy wdzięk. Na małym ekranie wystąpiła m.in. w serialu “W labiryncie” jako matka “Bajbusa” oraz w telenoweli “Samo życie”, co było jej ostatnią rolą. Mimo sukcesów, Kowalska często wyrażała niedosyt wobec swoich kreacji. W jednym z wywiadów przyznała:
„Nie mam jakoś sentymentu do żadnej ze stworzonych przez siebie postaci. Może dlatego, iż zawsze czułam niedosyt, chętnie bym poprawiła wszystkie role. Nic bardziej nie usypia aktora niż samozadowolenie. Może dlatego nie oglądam swoich filmów. Mówi się, iż każdemu aktorowi pisana jest życiowa rola, mam więc ją jeszcze przed sobą” – Halina Kowalska w wywiadzie z Elżbietą Dolińską w tygodniku „Film”.
Dziedzictwo, które przetrwa
Dorobek Haliny Kowalskiej to dziesiątki ról, które przez cały czas bawią i wzruszają nowe pokolenia. Jej energia i talent sprawiły, iż stała się nieodłączną częścią polskiego dziedzictwa filmowego.
Źródło: filmpolski.pl / Facebook / Canva
