Zapomniany mistrz kosmicznego koszmaru

Kosmos Auraléona nie jest miejscem wielkich odkryć. To lustro, w którym ludzkość wypada wyjątkowo źle. Bohaterowie „Chaosu” są chciwi, przesądni i pewni własnej wyższości, dlatego spotkania z obcymi oraz maszynami zwykle kończą się dla nich kompromitacją. W „Podróży do piekła” znika choćby ironiczny dystans. Samotny astronauta coraz słabiej rozpoznaje, czy większym zagrożeniem jest pustka wokół niego, czy własny umysł. Ten album przypomina niemal zapomnianego hiszpańskiego rysownika i pokazuje, iż jego ponura fantastyka przez cały czas brzmi aktualnie.