Portret nietuzinkowego ułana II RP, ukazany w albumie biograficznym pod auspicjami Instytutu Pamięci Narodowej.
Zauważyć należy, iż piśmiennictwo poświęcone wybitnemu politykowi jest obszerne. Nie wszystkie jednak publikacje, również te o charakterze naukowym, wyczerpują temat. I wynika to z rozmaitych przyczyn. Autorzy recenzowanej monografii uzupełniają życiorys generała Wieniawy o nowe wątki i ukazują tę postać w szerszym świetle, koncentrując się głównie na aspektach politycznych.
Bolesław Wieniawa-Długoszowski. Dyplomata, lekarz, poeta, pisarz. Adiutant Marszałka Józefa Piłsudskiego. Pierwszy człon jego nazwiska (od 1920 roku) nawiązuje do herbu rodowego. Już we wczesnych latach szkolnych młody Bolek wykazywał nieprzeciętną aktywność: buntownicza natura i spory z kadrą pedagogiczną przyczyniały się do częstych zmian placówek. Ze względu na swoje usposobienie, przyszły generał był z nich relegowany. Przez najbliższych postrzegany jako lekkoduch, uznano więc, iż studia medyczne uspokoją nieokiełznaną duszę i zdyscyplinują młodzieńca. Czy tak się stało? Tylko częściowo, odpowiedź na to pytanie nie będzie jednoznaczna.
Bolesław Wieniawa-Długoszowski jako potomek powstańców styczniowych, odziedziczył po rodzicach żarliwy patriotyzm, czego odmówić mu nie mogli choćby jego zagorzali przeciwnicy.
Wernyhora z Rajbrotu (określenie to przypisuje się Naczelnikowi) miał aktywnie uczestniczyć w życiu kulturalnym Warszawy, choć podobno nie zawsze w dobrym stylu. W pamiętnikarstwie z tamtego okresu Wieniawę nazywano ''królem zabawy" ze względu na regularną obecność w popularnych lokalach.
Izabella Parowicz i Mariusz Kolmasiak przytaczają nieznane i niepublikowane materiały źródłowe, które wiele wnoszą do biografii tejże znakomitości. Gen. Wieniawa-Długoszowski przedstawiony został czytelnikowi od strony prywatnej i zawodowej. Publikacja zawiera przedmowę prezydenta Karola Nawrockiego.
Nad spuścizną po ''byłym pułkowniku''-jak o sobie mówił po awansie generalskim, pieczę sprawują jego wnuki.
Co wyróżnia tę pozycję na tle innych? Jednym z jej niepowtarzalnych walorów jest naukowy charakter i bogactwo faktograficzne. Tutaj historycy są ostrożni w sądach, unikają bulwarowych, uproszczonych ocen. Ta barwna postać epoki międzywojnia, szanowana i lubiana, doczekała się wreszcie gruntownego i rzetelnego opracowania.
Album Wieniawa to w moim przekonaniu pozycja obowiązkowa w każdym domu. Świetny również na prezent, cieszy oko wspaniałym wydaniem, estetycznymi zdjęciami. Rzecz dopracowana w każdym calu. Książka ma uniwersalną i ponadczasową wartość, jej lektura stanowi wyjątkową lekcję historii, ponieważ w przystępny, obrazowy sposób pokazuje oddanie i poświęcenie gen. Długoszowskiego sprawom najwyższym. Człowieka, który mimo krytyki, do końca broni polskich interesów. Aż do samobójczej śmierci w 1942 roku.
Nie ulega wątpliwości, iż Bolesław Wieniawa-Długoszowski za liczne dokonania dla Polski zasłużył sobie na pamięć wszystkich rodaków i godne upamiętnianie. I tego dokonali właśnie Izabella Parowicz i Mariusz Kolmasiak.
Tekst powstał dzięki współpracy recenzenckiej z Wydawnictwem Instytutu Pamięci Narodowej.
